Sa Sardigna at bìvidu unu momentu de importu in su sartu a ostàculos gràtzias a sas resessidas otentas dae tres cadderis in su cursu de tres Gran Prèmios a su Tzentru Fierìsticu San Leonardo. S’eventu est istadu organizadu dae su Tzìrculu ìpicu Grighine, ghiadu dae Enrico Carcangiu, in collaboratzione cun su Tzìrculu ìpicu Usignolo de Roberto Pau e cun su suportu de su Comunu de Santu Lussùrgiu.

Sa tres dies de garas at interessadu bene 220 binòmios, sos cales ant afrontadu su percursu de sartu a ostàculos difìtzile meda.  S’eventu at at atzocadu medas presèntzias in sos albergos de Santu Lussùrgiu, agiudende non pagu s’economia locale, dimustrende torra comente a s’isport potzat tènnere un’impatu positivu subra de su tessutu sotziale e econòmicu de sa comunidade.

Sa cumpetitzione est istada  emotzionante cun unu cunfrontu sèrou intre sos partetzipantes. In su Gran Prèmiu dedicadu a sos Brevetos (B110), chi at interessadu  27 cuncurrentes giòvanos meda, est istada Denise Poddighe subra de Alicia della Caccia (C. I. Turris) a otènnere sa vitòria, cumpletende su percursu sena peruna faddina e errore. A su segundu pstu s’est piatzada Alice Zucca cun Natali (C.I. Usignolo), cummitende petzi un’errore in unu verticale, ma otenende comente si siat unu tempus prus lestru de Alessandro Correddu cun Corleone (C.E. Putumajore).

In su Gran Prèmiu riservadu a sos cadderis de I gradu, sa vitòria est andada a Matteo Brandinu subra de Berinicie (C.I. Sardinia e Horses), su cale est resèssidu a registrare su tempus prus lestru intre sos chimbe partetzipantes chi ant concruidu sena errores su percursu de livellu C120. Fatu fatu a  issu si sunt piatzadas Laura Carcangiu cun Abracadabra del Beiro e Beatrice Schirru cun la Spock.

Su Gran Prèmiu C135, abertu fintzas a sos cadderis de II gradu, at bidu unu percursu netu dae banda de Giovanni Carboni subra de ITS G. Su pòdiu est istadu cumpletadu dae Antonio Murruzzu cun Roio Kito e Antonio Meloni subra de Vadir.

Sa serada de sàbadu est istada acumpangiada dae garas ispassiosas comente  sa C115 “jump and run”, chi at interessadu siat su sartu a ostàculos, siat sa cursa de su cadderi a pee cun su caddu a sa sighida, e sa B110 “ispetziale” cun dificultades progressivas e jolly. Custas garas ant permìtidu de pònnere in lughe galu de prus su talentu de sos giòvanos partetzipantes e ant cobradu una grandu resessida de pùblicu.

Sas premiatziones sunt istadas s’ocasione pro su sìndigu de Santu Lussùrgiu, Diego Loi, de espressare sa satisfatzione sua pro s’eventu e de torrare a sutalineare s’amparu de su Comunu a sos eventos ecuestres, reconnoschende su balore issoro pro sa vida sotziale e culturale de sa comunidade. Sa resessida de custa tres dies de cumpetitziones e disaogu est una testimonia de s’amore e de sa passione chi sa Sardigna nutrit pro su mundu de s’ecuitatzione, e rapresentat una vetrina importante pro sos talentos locales, sos cales dimustrant cun aficu su balore issoro in su panorama  natzionale.

“Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2022-2023. LR 22/2018, art. 22”

Sa Dea Mama: una de sas divinidades prus antigas de sa Sardigna.

Sa Dea Mama est una de sas friguras prus antigas e ammaghiantes de s’istoria de sa Sardigna. Si trattat de una divinidade feminina chi pro sas populassiones de sos tempos antigos mustraiat sa vida, sa naschida e sa saliosidade. Sos archeologos ant acciappidu medas istatueddas chi la mustrant in paritzos sitos de s’isulas, sinzu chi custa frigura teniat unu rolu importante meda in sa religione e sa cultura de sas comunidades antigas. Custos oggettos antigos sunt de mizza e mizza annos faghet, meda prima de sa tzivilidade nuragica.

Sas istatueddas de sa Dea Mama sunt casi semper pitticcas e fattas de terra cotta o in pedra. In casi tottus sas istatuas su corpus femininu est meda evidentziadu, cun tittas, bentre e costazos evidentziados. Custas formas non fuint unu particulare artisticu simple, ma teniant unu signifficu forte meda. Serbiant difattis a mustrare sa capatzidade de sa femina de dare sa vida. Pro sas populassiones antigas sa femina fuit bida comente una frigura sacra pro itte mustraiat sa naschida, sa creschida e s’andare a daenantis de sa comunidade.

In cussu tempus sa vida de sas pessonas fuit ligada a s’istrinta cun sa nadura. Sas comunidades biviant mescamente de laurantza e pesadura e dippendiant de su tottu dae sa saliosidade de sa terra.Si sos campos produiant pagu o si sos animales non proliffigaint, sa vida de sas biddas fuit in perigulu. Po custu motivu, sa saliosidade fuit cussiderada un’elementu de fundamentu e sa Dea Mama mustraiat propriu custa fortza de sa nadura capatze de ingendrare e nudrire sa vida.

Est probabbile chin sas istatueddas benzerent impittadas in su mentres de ritos religiosos o tzerimonias ligadas a sos mamentos prus importantes de sa vida de sa comunidade, comente sa semenadura, su regortu o sa naschida de sos pitzinnos. Pro mesu de custos ritos sas populassiones dimandaiant affianzu, bundantzia de sos regortos e primorosidade po sas biddas.

Sa Dea Mama fuit duncas bida comente una frigura amparadora chi garantiat s’ecchilibriu e su benessere. Intre sos oggettos prus connoschidos bi est sa Dea Mama de Turriga, un’istatuedda in terracotta de su terzu millenniu A.C. Sa frigura est bistada fatta sezzida cun sas manos supra de su bentre, unu gestu chi mustrat in manera crara su tema de sa maternidade e de s’ingendra de sa vida.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22