A dolu mannu est istadu agatadu su corpus sena vida de Fabio Argiolas.

Su militare casteddaju de 42 annos fiat iscumpartu lunis a pustis de èssere essidu dae domo pro andare a s’allenare.

In is coladas oras su corpus sena vida de s’òmine est istadu agatadu in fundu a s’iscolliera de Calamosca, in ue si suponet siat rutu.

S’òmine est istadu agatadu custu mangianu dae unu passante chi at avisadu deretu is fortzas de s’òrdine sa possìbile presèntzia de su corpus de un’òmine in zona.

Deretu at acudidu una motovedeta de sa guàrdia costera chi at averguadu a su presèntzia de s’òmine e dae mare at donadu inditos a is iscuadras de su Sucursu Alpinu e Ispeleològicu chi sun lòmpiadas a su logu acata s’agatada su corpus sena vida. Unu mèigu at cunfirmadu sa morte.

Chi si poderet tratare de Fabio Argiolas est essidu a campu in is oras a pustis cun is sutzessivas verìficas chi a dolu mannu ant cunfirmadu is ipòtesis, comente ant cunfirmadu is Vìgiles de su fogu, chi sunt intervènnidos in su logu de s’intzidente.

A is pompieris, paris cun is tècnicos de su sucursu alpinu, est istadu afidadu s’incàrrigu de protzedire a su recùperu de su corpus de su militare cun una lètia chi posca est istada trasferida dae mare cun unu gommone a unu potigheddu pagu a largu.

Sa presèntzia de su corpus in sa Sedda de su Diàulu abbalorat s’ipòtesi de unu intzidente a sa base de su detzessu. Fabio Argiolas fiat unu caporale de s’Esèrtzitu aposentadu in sa caserma Villasanta de Casteddu. Dae duas dies nemos dd’aiat torradu a bìdere. S’òmine fiat essidu pro si fàghere una cursa in is àndalas intre Calamosca e sa Sedda de su Diàulu, chi connoschiat bene meda.

Una malore o una disatentzione diat àere provocadu sa ruta de s’òmine in s’ispèntuma profunda una deghina de metros. A pustis de s’allarme de is familiares, is chircas si fiant cuntzentradas in zona e aiant bidu sa partetzipatzione fintzas de is collegas militares de s’esèrtzitu e amigos de Argiolas, paris cun is carabineris e is òmines de su Sucursu Alpinu.

Is chircas sunt sighidas eris e oe, ma a dolu mannu si sunt concruidas oe etotu cun grandu disisperu de totus. Fabio lassat una sorre, Silvia, sa mama Sandra e su babbu Egidio.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2020-2021. LR 22/2018, art. 22

“Su Nenniri”, s’antigu connottu sardu chi abbisat sa Pasca.

Cun s’arribu de sa Pasca, in biddas meda de sa Sardigna torrat unu de sos connottos prus antigos e ammaghiantes de s’isula:”su Nenniri”. Si tratta de chimizones de ranu o atteros semenes creschidos a s’iscuru, chi affigurant sa torrada a bida e s’isperantzia, ligados a sos ritos de sa Chida Santa. S’ammanitzu incuminzat parizzas dies prima de Pasca, sos semenes benint postos a brotare in bottos pitticcos, a s’ispissu prattos o canisteddos,cuzigados e attesu dae sa lughe. In custa manera creschent fines,craros e delicados, leande unu colore giallu chisinathu tipicu meda.

Sa forma insoro chidrina e s’aera casi de “sufferentzia” crischiant comente iscromba su sacriffitziu e sa morte de Cristus. In su mentres de sa Chida Santa,”is nenniris” che benint leados in cresia e impittados pro adornare sas tumbas, sos artares pro su Giovia Santu. In carchi bidda benint postos cun contivizu particulare impare a frores,qandelas e pannos, creande bistas simples ma prenas de signifficu.Est unu zestu chi aunit fede e connottu populare, chi andat dae ingendra a ingendra.

In comunidades meda, mescamente in sas biddas prus pitticcas, s’ammaniada de sos nenniri est fintzas unu mamentu de cundivisione.A s’ispissu sunt sas feminas e sos bezzos a si nde occupare, impare cun zovanos, chi gai imparant su balore de custos ritos antigos. Custu connottu tenet raighinas attesu meda, mancari ligadas fintzas a ritos de sa laurantza prima de Cristu, chi tzelebraiant su cursu de sa natura e sa torrada a bida pustis de s’jerru.Cun su tempus, custos signifficos si sunt intritzados cun sa religione cristiana, dande vida a una cosa chi oe mustrat impare morte e torrada a bida.

“Su nenniri” non est solu unu elementu de decoradura, ma unu signu fungudu de sa cultura sarda. In d’unu mundu chi cambiat a sa lestra, custos connottos sighint a bivere gratzias a sa memoria de sas comunidades e a su disizu de no perdere sas raighinas insoro.Cun sa Pasca chi est accanta, cussos chimizones divennint gai unu nuntzu simple ma forte:pustis de donzi tempus buggiu, sa vida agatta semper sa manera de torrare a naschere.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22