S’òpera de arena realizada dae Nicola Urru in sa marina de Platamona est unu tributu emotzionante e significativu a sas fèminas chi ant lutadu pro sa libertade issoro e agualidade de gènere in su cursu de sos sèculos. Custa iscultura ùnica collit su significadu profundu de s’agualidade de gènere e sa netzessidade de betare a terra sas barrieras chi ant limitadu sas fèminas in su cursu de s’istòria.

Nicola Urru, s’artista chi est a palas de  custa creatzione meravigiosa, at cumpartzidu su pensamentu suo e su significadu chi b’est a palas de s’òpera. S’iscultura rapresentat unu donu a sas “fèminas rivolutzionàrias” chi ant gherradu pro sa libertade issoro de no èssere “ùtiles iscraas”. Est unu tributu a totu sas fèminas chi ant chircadu de rivendicare s’agualidade issoro cun sos òmines, lutende contra una istòria longa de annestru chi las at cunsideradas inferiores. Custu annestru a s’ispissu at animadu sas fèminas a isvilupare sa sensibilidade esteriore a iscàpitu de s’abbistesa issoro.

S’òpera de Urru ponet a nostu su fatu chi sa polìtica de còmodu at sutapostu pro meda tempus sas fèminas a sèberos obrigados, cunfinende·las a s’ispissu a ruolos de iscravidade voluntària. Custu passadu iscuru at impedidu a sas fèminas de atzèdere a sa libertade de cultura e a s’istrutzione, limitende gasi su progressu de sa connoschèntzia e de sa virtude. S’artista sutalìniat chi sa beridade devet èssere cumpartzida dae totus o s’impatu suo subra de sa vida umana at a èssere limitadu.

S’òpera torrat a cramare fintzas s’atentzione subra de su fatu chi mentras sos òmines lutaiant pro sa libertade issoro e sa possibilidade de detzìdere de sa cuntentesa pròpia, fiat ingiustu sighire a tènnere sas fèminas in unu livellu prus bassu de sa vida sotziale.

In su passadu, sos òmines beniant istudiados e preparasos pro una professione, mentras sas fèminas fiant a s’ispissu deviant pensare a  unu matrimòniu vantagiosu comente  ùnicu percursu conca a s’indipendèntzia. Sas fèminas beniant animadas a si cuntzentrare subra de chistiones chi intzitaiant sentidos e sentimentos prusaprestu chi a isvilupare su pensamentu crìticu issoro.

“Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2022-2023. LR 22/2018, art. 22”

Sa Sardigna s’impignat contra sa cuncentrassione de sos 41-bis in s’isula.

Sa Sardigna si ammaniat a un’impignu populare contra sa detzisione de su Guvernu de destinare a s’isula tres de sas sette presones italianas riservadas solu a sa manera de su 41-bis, cussos de Uta, Bancali e Badu e’ Carros. Unu seperu chi at azzesu su cunfrontu politicu e istitutzionale e chi benit cussideradu irmasionadu in cunfrontu a su restu de s’iscrocca natzionale.

Sa bogada a campu si prevedit po sapadu 28 de frearzu in Casteddu. A la poderare est sa presidente de sa Regione Alessandra Todde impare a sos sindigos de sas iscroccas interessadas, assotzios e tzittadinos.S’initziativa si presentat comente un’appellu mannu e rucradittu chi puntat a binchere sas pertoccas politicas e ponnere impare tottu sa comunidade sarda.

A su tzentru de sa cuntestassione non bi est sa lutta a sa criminalidade ordiminzada ne sa balididade de su 41-bis. Sa critica est po s’ispartidura de sas presones de massima sicuresa supra s’iscrocca natzionale. Secundu sa Regione, assinzare a sa Sardigna casi sa metade de sas presones chi si prenettant est una detzisione demasiada, leada chentza unu cunfrontu de faghere prima e chentza una balutazione pubbrica de sos corpos sotziales, accolomicos e de s’iscrocca.

In su documentu, ispartu dae s’amministratzione regionale si evidentziat chi pustis de deghinas de annos sinzados dae su pesu de sas teracchias militares, s’isula arriscat de deppere accomettare cussa chi benit deffinida sa teracchia nova de sas presones. Un’afficcu chi, secundu sos chi ant ordiminzadu s’initziativa, diat podere gravare supra iscroccas giai debiles.

Un’atteru elementu de affuscu est po su possibile tramudu de sos presoneris sardos in su Continente, creande problemas a sas familias e a sos ligamenes affettivos. Sa Presidente Todde aiat giai espressadu a su Ministru Nordio s’arrealia de sa Regione nande chi sa Sardigna non si podet revertire in sa Cayenna de s’Italia. Sa detzisione ets bistada pustis formalizzada in su mese de Nadale in sa cunferentzia Istadu-Regiones, coladorzu chi secundu s’amministratzione regionale non
diat aere rispettadu de su tottu su printzipiu de leale collaborassione chi est prenattadu po sas autonomias ispetziales.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22