Sa Sardigna at bìvidu unu momentu de importu in su sartu a ostàculos gràtzias a sas resessidas otentas dae tres cadderis in su cursu de tres Gran Prèmios a su Tzentru Fierìsticu San Leonardo. S’eventu est istadu organizadu dae su Tzìrculu ìpicu Grighine, ghiadu dae Enrico Carcangiu, in collaboratzione cun su Tzìrculu ìpicu Usignolo de Roberto Pau e cun su suportu de su Comunu de Santu Lussùrgiu.

Sa tres dies de garas at interessadu bene 220 binòmios, sos cales ant afrontadu su percursu de sartu a ostàculos difìtzile meda.  S’eventu at at atzocadu medas presèntzias in sos albergos de Santu Lussùrgiu, agiudende non pagu s’economia locale, dimustrende torra comente a s’isport potzat tènnere un’impatu positivu subra de su tessutu sotziale e econòmicu de sa comunidade.

Sa cumpetitzione est istada  emotzionante cun unu cunfrontu sèrou intre sos partetzipantes. In su Gran Prèmiu dedicadu a sos Brevetos (B110), chi at interessadu  27 cuncurrentes giòvanos meda, est istada Denise Poddighe subra de Alicia della Caccia (C. I. Turris) a otènnere sa vitòria, cumpletende su percursu sena peruna faddina e errore. A su segundu pstu s’est piatzada Alice Zucca cun Natali (C.I. Usignolo), cummitende petzi un’errore in unu verticale, ma otenende comente si siat unu tempus prus lestru de Alessandro Correddu cun Corleone (C.E. Putumajore).

In su Gran Prèmiu riservadu a sos cadderis de I gradu, sa vitòria est andada a Matteo Brandinu subra de Berinicie (C.I. Sardinia e Horses), su cale est resèssidu a registrare su tempus prus lestru intre sos chimbe partetzipantes chi ant concruidu sena errores su percursu de livellu C120. Fatu fatu a  issu si sunt piatzadas Laura Carcangiu cun Abracadabra del Beiro e Beatrice Schirru cun la Spock.

Su Gran Prèmiu C135, abertu fintzas a sos cadderis de II gradu, at bidu unu percursu netu dae banda de Giovanni Carboni subra de ITS G. Su pòdiu est istadu cumpletadu dae Antonio Murruzzu cun Roio Kito e Antonio Meloni subra de Vadir.

Sa serada de sàbadu est istada acumpangiada dae garas ispassiosas comente  sa C115 “jump and run”, chi at interessadu siat su sartu a ostàculos, siat sa cursa de su cadderi a pee cun su caddu a sa sighida, e sa B110 “ispetziale” cun dificultades progressivas e jolly. Custas garas ant permìtidu de pònnere in lughe galu de prus su talentu de sos giòvanos partetzipantes e ant cobradu una grandu resessida de pùblicu.

Sas premiatziones sunt istadas s’ocasione pro su sìndigu de Santu Lussùrgiu, Diego Loi, de espressare sa satisfatzione sua pro s’eventu e de torrare a sutalineare s’amparu de su Comunu a sos eventos ecuestres, reconnoschende su balore issoro pro sa vida sotziale e culturale de sa comunidade. Sa resessida de custa tres dies de cumpetitziones e disaogu est una testimonia de s’amore e de sa passione chi sa Sardigna nutrit pro su mundu de s’ecuitatzione, e rapresentat una vetrina importante pro sos talentos locales, sos cales dimustrant cun aficu su balore issoro in su panorama  natzionale.

“Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2022-2023. LR 22/2018, art. 22”

“Su Nenniri”, s’antigu connottu sardu chi abbisat sa Pasca.

Cun s’arribu de sa Pasca, in biddas meda de sa Sardigna torrat unu de sos connottos prus antigos e ammaghiantes de s’isula:”su Nenniri”. Si tratta de chimizones de ranu o atteros semenes creschidos a s’iscuru, chi affigurant sa torrada a bida e s’isperantzia, ligados a sos ritos de sa Chida Santa. S’ammanitzu incuminzat parizzas dies prima de Pasca, sos semenes benint postos a brotare in bottos pitticcos, a s’ispissu prattos o canisteddos,cuzigados e attesu dae sa lughe. In custa manera creschent fines,craros e delicados, leande unu colore giallu chisinathu tipicu meda.

Sa forma insoro chidrina e s’aera casi de “sufferentzia” crischiant comente iscromba su sacriffitziu e sa morte de Cristus. In su mentres de sa Chida Santa,”is nenniris” che benint leados in cresia e impittados pro adornare sas tumbas, sos artares pro su Giovia Santu. In carchi bidda benint postos cun contivizu particulare impare a frores,qandelas e pannos, creande bistas simples ma prenas de signifficu.Est unu zestu chi aunit fede e connottu populare, chi andat dae ingendra a ingendra.

In comunidades meda, mescamente in sas biddas prus pitticcas, s’ammaniada de sos nenniri est fintzas unu mamentu de cundivisione.A s’ispissu sunt sas feminas e sos bezzos a si nde occupare, impare cun zovanos, chi gai imparant su balore de custos ritos antigos. Custu connottu tenet raighinas attesu meda, mancari ligadas fintzas a ritos de sa laurantza prima de Cristu, chi tzelebraiant su cursu de sa natura e sa torrada a bida pustis de s’jerru.Cun su tempus, custos signifficos si sunt intritzados cun sa religione cristiana, dande vida a una cosa chi oe mustrat impare morte e torrada a bida.

“Su nenniri” non est solu unu elementu de decoradura, ma unu signu fungudu de sa cultura sarda. In d’unu mundu chi cambiat a sa lestra, custos connottos sighint a bivere gratzias a sa memoria de sas comunidades e a su disizu de no perdere sas raighinas insoro.Cun sa Pasca chi est accanta, cussos chimizones divennint gai unu nuntzu simple ma forte:pustis de donzi tempus buggiu, sa vida agatta semper sa manera de torrare a naschere.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22