A dolu mannu est istadu agatadu su corpus sena vida de Fabio Argiolas.

Su militare casteddaju de 42 annos fiat iscumpartu lunis a pustis de èssere essidu dae domo pro andare a s’allenare.

In is coladas oras su corpus sena vida de s’òmine est istadu agatadu in fundu a s’iscolliera de Calamosca, in ue si suponet siat rutu.

S’òmine est istadu agatadu custu mangianu dae unu passante chi at avisadu deretu is fortzas de s’òrdine sa possìbile presèntzia de su corpus de un’òmine in zona.

Deretu at acudidu una motovedeta de sa guàrdia costera chi at averguadu a su presèntzia de s’òmine e dae mare at donadu inditos a is iscuadras de su Sucursu Alpinu e Ispeleològicu chi sun lòmpiadas a su logu acata s’agatada su corpus sena vida. Unu mèigu at cunfirmadu sa morte.

Chi si poderet tratare de Fabio Argiolas est essidu a campu in is oras a pustis cun is sutzessivas verìficas chi a dolu mannu ant cunfirmadu is ipòtesis, comente ant cunfirmadu is Vìgiles de su fogu, chi sunt intervènnidos in su logu de s’intzidente.

A is pompieris, paris cun is tècnicos de su sucursu alpinu, est istadu afidadu s’incàrrigu de protzedire a su recùperu de su corpus de su militare cun una lètia chi posca est istada trasferida dae mare cun unu gommone a unu potigheddu pagu a largu.

Sa presèntzia de su corpus in sa Sedda de su Diàulu abbalorat s’ipòtesi de unu intzidente a sa base de su detzessu. Fabio Argiolas fiat unu caporale de s’Esèrtzitu aposentadu in sa caserma Villasanta de Casteddu. Dae duas dies nemos dd’aiat torradu a bìdere. S’òmine fiat essidu pro si fàghere una cursa in is àndalas intre Calamosca e sa Sedda de su Diàulu, chi connoschiat bene meda.

Una malore o una disatentzione diat àere provocadu sa ruta de s’òmine in s’ispèntuma profunda una deghina de metros. A pustis de s’allarme de is familiares, is chircas si fiant cuntzentradas in zona e aiant bidu sa partetzipatzione fintzas de is collegas militares de s’esèrtzitu e amigos de Argiolas, paris cun is carabineris e is òmines de su Sucursu Alpinu.

Is chircas sunt sighidas eris e oe, ma a dolu mannu si sunt concruidas oe etotu cun grandu disisperu de totus. Fabio lassat una sorre, Silvia, sa mama Sandra e su babbu Egidio.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2020-2021. LR 22/2018, art. 22

Sardigna urtima in Italia pro sos zovanos:pagas opportunidades e medas custrintos a partire.

Sa Sardigna est intre sas regiones italianas cun prus pagu possibilidades pro sos zovanos chi cherent tribagliare o abberrere un’attividade. A lu narrere est un’istudiu fattu dae s’Uffitziu Istudios de Confartigianato chi esaminat sa situassione de sos zovanos in totta s’Italia.

Sos numeros sunt craros e affuscant: sa Sardigna si agattat a s’urtimupostu de sa classifica, cun d’unu punteggiu de 403, meda prus bassu in cunfrontu a sa media natzionale . Su cunfrontu cun sas regiones prus fortes si evidentziat ancora de prus. Custu cheret narrere chi in s’isula bi sunt difficultades meda pro sos
zovanos, mescamente cando si faeddat de tribagliu e possibilidades de fraigare unu tempus benidore. Intre sos problemas printzipales bi est su numeru bassu de zovanos chi resessint a acciappare unu tribagliu firmu. Medas addurant chena tribagliu o sunt custrintos a atzettare tribaglios precarios o pagu siguros.

Un’atteru marghine importante est s’appitzigu intre iscola e tribagliu, chi a s’ispissu non funtzionat comente diat deppere. Sos piccioccos, una borta finidos sos istudios, si agattant chena unu collegamentu beru cun su mundu de sas dittas e faghent fadiga a s’inficchire. Tottu custu che leat a una cunseguentzia chi si biet dae annos meda: medas zovanos seperant de dassare sa Sardigna. Bi est chi si movet in atteras regiones italianas e chie detzidit de andare in forastigu, pro
chircare opportunidades prus mannas. Est unu seperu a s’ispissu pretzisu, non disizadu, chi brivat s’iscrocca de arrancos, ideas e cumpetentzias de fundamentu.

Sa Sardigna, duncas, est bida comente una terra chi fadigat a tennere sos zovanos suos e a lis dare cunfiantza. Chena unu cambiu de ingendra e chena dittas novas, fintzas s’accolomia locale arriscat de abbaccare semper de prus. Serbit unu cambiu cumpridu. Est netzessariu creare prus tribagliu, affortigare su ligamene intre iscola e dittas e accomettare chie cheret tribagliare pro contu sou. Sos zovanos non dimandant mandos, ma solu sa possibilidade de si fraigare una bida cun dignidade in s’iscrocca insoro.

Si custa cosa no at a cambiare, s’arriscu est cussu de biere una Sardigna semper prus boida de zovanos e semper prus cridina dae su puntu de bista accolomicu e sotziale. Donzi piccioccu chi partit est una perdida non solu pro sa famiglia sua, ma pro totta sa comunidade.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22