A dolu mannu est istadu agatadu su corpus sena vida de Fabio Argiolas.

Su militare casteddaju de 42 annos fiat iscumpartu lunis a pustis de èssere essidu dae domo pro andare a s’allenare.

In is coladas oras su corpus sena vida de s’òmine est istadu agatadu in fundu a s’iscolliera de Calamosca, in ue si suponet siat rutu.

S’òmine est istadu agatadu custu mangianu dae unu passante chi at avisadu deretu is fortzas de s’òrdine sa possìbile presèntzia de su corpus de un’òmine in zona.

Deretu at acudidu una motovedeta de sa guàrdia costera chi at averguadu a su presèntzia de s’òmine e dae mare at donadu inditos a is iscuadras de su Sucursu Alpinu e Ispeleològicu chi sun lòmpiadas a su logu acata s’agatada su corpus sena vida. Unu mèigu at cunfirmadu sa morte.

Chi si poderet tratare de Fabio Argiolas est essidu a campu in is oras a pustis cun is sutzessivas verìficas chi a dolu mannu ant cunfirmadu is ipòtesis, comente ant cunfirmadu is Vìgiles de su fogu, chi sunt intervènnidos in su logu de s’intzidente.

A is pompieris, paris cun is tècnicos de su sucursu alpinu, est istadu afidadu s’incàrrigu de protzedire a su recùperu de su corpus de su militare cun una lètia chi posca est istada trasferida dae mare cun unu gommone a unu potigheddu pagu a largu.

Sa presèntzia de su corpus in sa Sedda de su Diàulu abbalorat s’ipòtesi de unu intzidente a sa base de su detzessu. Fabio Argiolas fiat unu caporale de s’Esèrtzitu aposentadu in sa caserma Villasanta de Casteddu. Dae duas dies nemos dd’aiat torradu a bìdere. S’òmine fiat essidu pro si fàghere una cursa in is àndalas intre Calamosca e sa Sedda de su Diàulu, chi connoschiat bene meda.

Una malore o una disatentzione diat àere provocadu sa ruta de s’òmine in s’ispèntuma profunda una deghina de metros. A pustis de s’allarme de is familiares, is chircas si fiant cuntzentradas in zona e aiant bidu sa partetzipatzione fintzas de is collegas militares de s’esèrtzitu e amigos de Argiolas, paris cun is carabineris e is òmines de su Sucursu Alpinu.

Is chircas sunt sighidas eris e oe, ma a dolu mannu si sunt concruidas oe etotu cun grandu disisperu de totus. Fabio lassat una sorre, Silvia, sa mama Sandra e su babbu Egidio.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2020-2021. LR 22/2018, art. 22

Sos  tres mastros mannos de su tzinema sardu:identidade e memoria supra s’ischermu mannu.

Intre sos registas sardos prus famados e de signifficu bi sunt Gianfranco Cabiddu, Sarbadore Mereu  e Enrico Pau, tres personalidades differentes po formassione e istile ma postas impare dae su disizu de contare s’isula in sa cumplessidade sua, binchinde friguras de su folklore. Su tzinema insoro at dadu unu contribbudu detzisivu pro fraigare unu contu modernu de sa Sardigna, capatze de faeddare cun sa bista natzionale e internatzionale.

Gianfranco Cabiddu est cussideradu unu de sos ispegilizatores de su tzinema sardu de oe. Sa carriera sua si distinghet po s’attentzione a sa mannesa culturale e litteraria, addia chi po unu ligonzu forte cun sa musica e su teatru. Operas comente Disamistade ant accomettadu temas chi pertoccant a s’istoria de s’isula in manera funguda, comente sa vinditta e sos codices de onore, apparande una mirada critiga ma mai subrana. Cun

La stoffa dei sogni, ambientadu in s’Asinara e ispiradu a Shakespeare, Cabiddu at mustradu sa capatzidade de fundere connottu e universalidade,alcansande reconnoschimentos importantes e candidandesi a premios natzionales. Su caminu artisticu suo est ligadu fintzas a sa frigura de De Andrè. Sarbadore Mereu est invetze una boghe prus deretta e de su tempus nostru. Su tzinema suo est a s’ispissu deffinidu reale e intimu, capatze de contare sa Sardigna dae sas foranias de sas tzittades, de sos zovanos e de sas trasformassiones sotziales.

Cun Ballo a tre passi at tentu unu sutzessu de critica mannu abberu, mentres Bellas Mariposas at conchistadu su pubbricu e sa critiga gratzias a unu limbazu novu e una contassia chi chi ponet impare unu eja e unu no dillezu e dramma. Mereu impittat a s’ispissu su sardu e attores chi non lu faghent po tribagliu, seperu chi dat berteresa e fortza de signifficu a sos films suos.

Enrico Pau si annodittat po un’istile prus poeticu e pensamentosu, deffinidu dae un’attentzione particulare a sa memoria, a sa mannesa de sas feminas e a s’istoria de s’isula. Cun l’Accabbadora at giuttu supra s’ischermu una frigura simbulu de su connottu sardu, accomettande temas diligos cun sensibilidade manna. Su tzinema suo si movet intre realidade e bellesa, apparande bistas cadrias e contos fungudos chi iscumbattant s’identidade de donzunu e de tottus.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22