Esperièntzia noa in su set pro su regista baunesu Gabriele Incollu e su cast minore, ma mannu suo de Mondo Rincitrullulito, formadu dae bator pipios ogiastrinos.

Bator pipios, cumpàngios de iscola, s’agatant in punitzione in un’aposentu durante sa ricreatzione. Tra nervosismu, desatinos e ofesas, a s’acabbu ant a diveniere prus amigos de prima.

“Semus inoghe, s’iscuadra a su cumpletu. Nos semus istracados, amous passadu fele, nos semus arrenegados, in su perfetu istile de su curtumetràgiu, ma fintzas nois a sa fine semus divenidos prus amigos chi non mai. A pustis Tempi, semus in campu cun Mondo Rincitrullulito, torra a traballu cun custos bator giòvanos. Pipios chi finas a un’annu faghet non connoschia, e de sos cale immoe non dia ischire fàghere a prus a mancu” contat su regista “Deo so unu de issos, non b’at peruna duda. Mancu sas boghes prus disumanas o sos arrenegos subitàneos comente a una cadira chi benit iscuta a terra los podent assustare, pro ite non mi pigant in su sèriu. Deo pro issos so comente unu frade majore. So seguru chi s’esperièntzia (minore) cun Tempi e immoe custa ùrtima (prus particulare e cumplessa), si l’ant a portare pro semper in su coro, e deo su matessi. Traballare cun issos est istada una de sas cosas prus bellas chi mi poderent capitare”.

“Oramai semus una crica, sa crica de sos filmados, e fintzas si fortzis custu at a èssere s’ùrtimu traballu cun issos, no at a cambiare nudda, pro itecomo semus amigos. “Amigos mannos”. A Gabri, Giulia, Alessia e a Sara su ringratziamentu meu prus mannu. Iscurtades sos pipios, colade tempus meda cun issos, ispassiade·bos cun issos e acabadela de èssere mannos pro 5-10 minutos. Nde balet a beru sa pena” concruit Incollu.

Custu su trailer de su filmadu nou de Incollu:

https://www.youtube.com/watch?time_continue=9&v=m8Yw0oL65eE&feature=emb_title

Sa Dea Mama: una de sas divinidades prus antigas de sa Sardigna.

Sa Dea Mama est una de sas friguras prus antigas e ammaghiantes de s’istoria de sa Sardigna. Si trattat de una divinidade feminina chi pro sas populassiones de sos tempos antigos mustraiat sa vida, sa naschida e sa saliosidade. Sos archeologos ant acciappidu medas istatueddas chi la mustrant in paritzos sitos de s’isulas, sinzu chi custa frigura teniat unu rolu importante meda in sa religione e sa cultura de sas comunidades antigas. Custos oggettos antigos sunt de mizza e mizza annos faghet, meda prima de sa tzivilidade nuragica.

Sas istatueddas de sa Dea Mama sunt casi semper pitticcas e fattas de terra cotta o in pedra. In casi tottus sas istatuas su corpus femininu est meda evidentziadu, cun tittas, bentre e costazos evidentziados. Custas formas non fuint unu particulare artisticu simple, ma teniant unu signifficu forte meda. Serbiant difattis a mustrare sa capatzidade de sa femina de dare sa vida. Pro sas populassiones antigas sa femina fuit bida comente una frigura sacra pro itte mustraiat sa naschida, sa creschida e s’andare a daenantis de sa comunidade.

In cussu tempus sa vida de sas pessonas fuit ligada a s’istrinta cun sa nadura. Sas comunidades biviant mescamente de laurantza e pesadura e dippendiant de su tottu dae sa saliosidade de sa terra.Si sos campos produiant pagu o si sos animales non proliffigaint, sa vida de sas biddas fuit in perigulu. Po custu motivu, sa saliosidade fuit cussiderada un’elementu de fundamentu e sa Dea Mama mustraiat propriu custa fortza de sa nadura capatze de ingendrare e nudrire sa vida.

Est probabbile chin sas istatueddas benzerent impittadas in su mentres de ritos religiosos o tzerimonias ligadas a sos mamentos prus importantes de sa vida de sa comunidade, comente sa semenadura, su regortu o sa naschida de sos pitzinnos. Pro mesu de custos ritos sas populassiones dimandaiant affianzu, bundantzia de sos regortos e primorosidade po sas biddas.

Sa Dea Mama fuit duncas bida comente una frigura amparadora chi garantiat s’ecchilibriu e su benessere. Intre sos oggettos prus connoschidos bi est sa Dea Mama de Turriga, un’istatuedda in terracotta de su terzu millenniu A.C. Sa frigura est bistada fatta sezzida cun sas manos supra de su bentre, unu gestu chi mustrat in manera crara su tema de sa maternidade e de s’ingendra de sa vida.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22