Comente a ogna istade s’Ogiastra est pigada de mira de sa manu de is ponefogu. Oe ebbia at essidu fogu in Tortolì a mangianu e in Barì a merie, in sa Foxi. Unu campègiu e unas cantas domos ant arriscadu de èssere brusiadas cando su fogu nch’est brincadu a unu matone de canna de riu. S’interventu deretu de is pompieris e de s’elicòteru de is Guàrdia Forestales est istadu de profetu. Is fracas sunt istada mortas e is residentes paris cun is villegiadores ant pòdidu torrare a is domos issoro A bisu de is pompieris su fogu est istadu postu aposta, aprofitende pròpiu de su bentu forte chi at tirade totu sa die.

Sardigna urtima in Italia pro sos zovanos:pagas opportunidades e medas custrintos a partire.

Sa Sardigna est intre sas regiones italianas cun prus pagu
possibilidades pro sos zovanos chi cherent tribagliare o abberrere
un’attividade. A lu narrere est un’istudiu fattu dae s’Uffitziu Istudios
de Confartigianato chi esaminat sa situassione de sos zovanos in totta
s’Italia.
Sos numeros sunt craros e affuscant: sa Sardigna si agattat a s’urtimu
postu de sa classifica, cun d’unu punteggiu de 403, meda prus bassu in
cunfrontu a sa media natzionale . Su cunfrontu cun sas regiones prus
fortes si evidentziat ancora de prus.
Custu cheret narrere chi in s’isula bi sunt difficultades meda pro sos
zovanos, mescamente cando si faeddat de tribagliu e possibilidades de
fraigare unu tempus benidore. Intre sos problemas printzipales bi est su
numeru bassu de zovanos chi resessint a acciappare unu tribagliu firmu.
Medas addurant chena tribagliu o sunt custrintos a atzettare tribaglios
precarios o pagu siguros.
Un’atteru marghine importante est s’appitzigu intre iscola e tribagliu,
chi a s’ispissu non funtzionat comente diat deppere. Sos piccioccos, una
borta finidos sos istudios, si agattant chena unu collegamentu beru cun
su mundu de sas dittas e faghent fadiga a s’inficchire.
Tottu custu che leat a una cunseguentzia chi si biet dae annos meda:
medas zovanos seperant de dassare sa Sardigna. Bi est chi si movet in
atteras regiones italianas e chie detzidit de andare in forastigu, pro
chircare opportunidades prus mannas. Est unu seperu a s’ispissu
pretzisu, non disizadu, chi brivat s’iscrocca de arrancos, ideas e
cumpetentzias de fundamentu.
Sa Sardigna, duncas, est bida comente una terra chi fadigat a tennere
sos zovanos suos e a lis dare cunfiantza. Chena unu cambiu de ingendra e
chena dittas novas, fintzas s’accolomia locale arriscat de abbaccare
semper de prus.
Serbit unu cambiu cumpridu. Est netzessariu creare prus tribagliu,
affortigare su ligamene intre iscola e dittas e accomettare chie cheret
tribagliare pro contu sou. Sos zovanos non dimandant mandos, ma solu sa
possibilidade de si fraigare una bida cun dignidade in s’iscrocca
insoro.
Si custa cosa no at a cambiare, s’arriscu est cussu de biere una
Sardigna semper prus boida de zovanos e semper prus cridina dae su puntu
de bista accolomicu e sotziale. Donzi piccioccu chi partit est una
perdida non solu pro sa famiglia sua, ma pro totta sa comunidade.
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS
2025-2026. LR 22/2018, art. 22