Un’istòria ùnica est capitada in s’istrada istatale 554, a presu de su policlìnicu de Pauli. Sa criadura, Francesco Paderi Sanna, at dimustradu de tènnere meda presse de adobiare a su babbu Luca e a sa mama Alessandra, a su puntu de detzìdere de nàschere diretamente in màchina. Est istadu unu cuntentu mannu acollire unu membru nou in famìlia, ma su sentidu s’amescurat a sa timoria cando sa nàschida acontesset in mesu a su tràficu in unu de sos caminos prus traficados de sa Sardigna.

Sa vida no isetat e non s’apessamentat de su tràficu o de sos chilòmetros de percùrrere pro lòmpere a su puntu de sucursu prus serente. Gasi, sa die a in antis, su frocu tzeleste est istadu apicadu in s’istatale 554, testimòngiu de un’eventu istraordinàriu. “Salude, mi muto Francesco Paderi Sanna e so naschidu in màchina mentras fia andende a s’ispidale. Pro bona sorte, est andadu totus bene! Gràtzias a sos ànghelos chi nos isetaiant a s’intrada, mancari bos potzo assegurare chi apo pèrdidu 10 annos de vida”, at comunicadu su babbu a traessu de sa pàgina sua de Facebook.

Custa istòria chi s’est concruida bene, ponet a campu una problemàtica semper prus atuale: sa reduida de sos prèsidio sanitàrios e de sos naschidòrgios, ue repartos e servìtzios benint semper prus ismesados. Su piticu Francesco no at pòdidu bènnere a su mundu in Murera, su logu suo de apartenèntzia, pro more chi non fiat disponìbile unu repartu de ostetricia. Custu fatu ponet a notu s’importu de garantire servìtzios sanitàrios adeguados e atzessìbiles a totu sas comunidades, de manera chi ogni criadura potzat èssere acollidu in un’ambiente seguru e professionale.

Nointames sas tzircustàntzias imprevistas, sa nàschida de Francesco est istada unu momentu de grandu brègiu pro sa famìlia sua. Su coràgiu e sa prontesa de Luca e Alessandra, acostagiados dae sos ànghelos chi los ant acollidos a s’intrada de s’ispidale, ant contribuidu a fàghere de custa esperièntzia istraordinària un’ammentu chi no ant a iscarèschere mai. Auguramus a Francesco una vida prena de cuntentesa e isperamus chi custa istòria serbat de istìmulu pro garantire servìtzios sanitàrios prus adeguados a totu sas comunidades, fintzas in àreas remotas e cun pagos servìtzios.

“Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2022-2023. LR 22/2018, art. 22”

Sos  tres mastros mannos de su tzinema sardu:identidade e memoria supra s’ischermu mannu.

Intre sos registas sardos prus famados e de signifficu bi sunt Gianfranco Cabiddu, Sarbadore Mereu  e Enrico Pau, tres personalidades differentes po formassione e istile ma postas impare dae su disizu de contare s’isula in sa cumplessidade sua, binchinde friguras de su folklore. Su tzinema insoro at dadu unu contribbudu detzisivu pro fraigare unu contu modernu de sa Sardigna, capatze de faeddare cun sa bista natzionale e internatzionale.

Gianfranco Cabiddu est cussideradu unu de sos ispegilizatores de su tzinema sardu de oe. Sa carriera sua si distinghet po s’attentzione a sa mannesa culturale e litteraria, addia chi po unu ligonzu forte cun sa musica e su teatru. Operas comente Disamistade ant accomettadu temas chi pertoccant a s’istoria de s’isula in manera funguda, comente sa vinditta e sos codices de onore, apparande una mirada critiga ma mai subrana. Cun

La stoffa dei sogni, ambientadu in s’Asinara e ispiradu a Shakespeare, Cabiddu at mustradu sa capatzidade de fundere connottu e universalidade,alcansande reconnoschimentos importantes e candidandesi a premios natzionales. Su caminu artisticu suo est ligadu fintzas a sa frigura de De Andrè. Sarbadore Mereu est invetze una boghe prus deretta e de su tempus nostru. Su tzinema suo est a s’ispissu deffinidu reale e intimu, capatze de contare sa Sardigna dae sas foranias de sas tzittades, de sos zovanos e de sas trasformassiones sotziales.

Cun Ballo a tre passi at tentu unu sutzessu de critica mannu abberu, mentres Bellas Mariposas at conchistadu su pubbricu e sa critiga gratzias a unu limbazu novu e una contassia chi chi ponet impare unu eja e unu no dillezu e dramma. Mereu impittat a s’ispissu su sardu e attores chi non lu faghent po tribagliu, seperu chi dat berteresa e fortza de signifficu a sos films suos.

Enrico Pau si annodittat po un’istile prus poeticu e pensamentosu, deffinidu dae un’attentzione particulare a sa memoria, a sa mannesa de sas feminas e a s’istoria de s’isula. Cun l’Accabbadora at giuttu supra s’ischermu una frigura simbulu de su connottu sardu, accomettande temas diligos cun sensibilidade manna. Su tzinema suo si movet intre realidade e bellesa, apparande bistas cadrias e contos fungudos chi iscumbattant s’identidade de donzunu e de tottus.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22