In sa setzione dedicada a sa narrativa, s’iscridora ogiastrina at conchistadu sa giuria de su famadu prèmiu gràtzias a s’ùrtimu romanzu suo a tìtulu “S’Attittadora”, reconnoschimèntu cumpartzidu cun sa famada iscritora Cristina Caboni.

S’Attittadora est unu romanzu nàschidu belle a iscusi. A in antis est istadu bèndidu petzi in lìnia, e solu dae pagu peri in is  librerias e edìcolas de s’Ìsula. Est arribbadu a apassionare medas letoras e letores. Sa protagonista de su libru est Marianna Demurtas, una atitadora.

In su Duamìgia s’est furriadu dae cafè literàriu in  Prèmiu Literàriu: gasi est istadu. Sa prima a s’agiudicare su pretziosu reconnoschimentu coniadu dae Vincenzo Carta (orafo de sa bidda) fiat istadu Dolores Turchi cun su testu “ Maschere, miti e feste della Sardegna”.

Torrende a su libru de Seconda Carta, si tratat de unu contadu màgicu e a bortas misteriosu cun sos diversos pessonàgios chi Marianna. «No est unu romanzu tristu, at naradu Carta,  pro nois sardos e pro pòpulos medas de su Mediterràneu, sa morte serrat su chircu de s’esistèntzia de ogni èssere vivente, e versu de issa b’est in semper in su  imaginàriu, una pesada de respetu e atzetatzione».

Chenàbura su 10 de làmpadas a sas oras 19:00 su romanzu binchidore de sa de 16  editziones de su Cuncursu Literàriu de òsilo, at a èssere presentadu in Cardedu in s’Àula Consiliare de su Comunu, de acordu cun s’Amministratzione Comunale e cun sa Pro Loco. Su Prèmiu Literàriu de Òsile est naschidu belle pro cumbinatzione, in su 1994, gràtzias a una pesada de cunsòrtziu literàriu intre literados de sa bidda, cun s’intentu de torrare a percorrere sas orminas de su passadu o prus in manera simple pro li dare respiru, torrende a propònnere in crae moderna su presente. In sos primos tempos si riuniat in sos varos salotos privados de sos cumponentes e, intre unu cafè e s’àteru, si cunfrontaiat subra de s’ispetzìfica realidade  literària isulana, rugrende·la in sa diacronia de su tempus. A sa fine de ogni riunione Sebastiano Lòriga e tzia Gina Magliona concruiant sa serada cun sos personales cumponimentos issoro.

 “Progetto finanziato con l’Avviso Pubblico IMPRENTAS annualità 2021-2022”

Nora, sa tzittade supra de su mare chi contat sas issidas de sa Sardigna.

Intre sos logos archeologicos prus ammaghiantes de s’isula,sa zura archeologica de Nora est una de sas testimonias prus importantes de s’istoria antiga de sa Sardigna. Posta in sa costa sud-occidentale , in s’iscrocca de Pula, Nora est unu logu inube su tempus passadu ispuntat a pagos passos dae su mare, intre ruinas chi contant seculos de tzivilidade e barattos in su Mediterraneu.

Fundada cun meda probabilidade dae sos Fenicios intre su IX e s’VIII seculu A.C.,Nora est cussiderada una de sas tzittades prus antigas de s’isula. Pustis est divennida unu tzentru punicu importante meda e, prus a tardu,romanu, leande unu rolu istrategicu dae su puntu de bista de sos negossios chi de s’amministrassione. Sa posissione sua,supra de una penisula accarada supra su mare, l’at fatta divennere unu portu naturale e unu puntu de collegamentu de fundamentu intre sa Sardigna e sos atteros caminos de su Mediterraneu.

Passizzande intre sos restos de sa tzittade si podent biere in manera crara sas fases istoricas divressas chi sunt furriadas in su tempus.Intre sos elementos prus de ammaghiu bi est su teatru romanu, una de sas conas de su situ, chi fintzas oe benit impittadu in su mentres de s’istiu pro abbenimentos culturales e ispettaculos. Accanta a su teatru bi sunt sos istabilimentos termales, cun logos dedicados a su relax e sa vida sotziale, e parizzas domos decoradas cun musaigos chi testimonzant su livellu de isviluppu apperricadu dae sa tzittade in su tempus de sos romanos.

Sos caminos sticcados,sos restos de sas cresias e sas istrutturas de su portu contant de una tzittade biva e ordiminzada, inube si intrintzaiant attividades de barattu,religiosas e de donzi die.Interessante meda est su cuartieri punicu, chi custoid sas andalas de sa fase prus antiga de su logu. Unu de sos trattos pius ammaghiantes de Nora est s’appitzicu suo cun su mare. Parte de sa tzittade antiga s’isterriat in sa costa e oe carchi istruttura si agattat sutta de su livellu de s’abba, e si biet solu in carchi occasione.

Custu elementu dat unu contribbudu a faghere divennere su situ unigu, inube archeologia e bista naturale si fundent in d’unu ecchilibriu ammaghiante.Sos iscavos, chi sunt ancora faghinde, sighint a torrare materiales e informatziones novas, arricchinde sa connoschentzia de unu logu chi no at ancora iscoviadu sos segretos suos.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22