S’iscritore casteddaju, in sa primu òpera sua, at detzisu de allegare e de pònnere in mustra fintzas sa tzitade sua. Sa primu òpera de formatzione de Stefano Ancis est peri unu donu a Casteddu.

Est giai in bèndida in totu sas librerias su romanzu de s’iscritore Stefano Ancis, giòvanu casteddaju de 28 annos. S’òpera s’intìtulat “Buonanotte gioventù”, e est publicadu dae sa domo editora romana PAV Editzioni.

Ambientadu intre Casteddu e s’ìsula grega de Corfù, su libru si proponet comente  romanzu de formatzione, sende chi contat sa crèschida de su protagonista dae sa gioventude a s’edade manna. Unu libru intregadu a sos giòvanos, unu libru acanta totus sos pitzocos e sas pitzocas, in una manera o in s’àtera, si podet reconnòschre. Su libru difatis chircat de dare risposta a sas dimandas de totus sos giòvanos, est a nàrrere: ite fàghere a pustis de sa maturidade? Cale benidore? Cale sèberos fàghere in sa vida?

Su protagonista, Matteo Altea, afrontat sas dificultades de sa vida sua de ogna die e sas dudas esistentziales, tra unu costante disìgiu de cuncretizare sos bisos suos e su sidis de aventura tìpica de sa Generatzione Z. A palas de totus custos disìgios b’est fintzas sa timoria e su terrore de dèpere lassare sa Sardigna. Totus custos avenimentos acontèssente durante sos annos de iscola, sas essidas a Marina Pitica, durante s’universidade e sos primos biàgios foras de s’ìsula.

Duncas su libru rapresentat su caminu chi faghent sardos medas, unu caminu a sa chirca peri de s’identidade pròpia, fatu fintzas de errores, ma peri de satisfatziones mannas. Su romanzu, iscritu in prima persone, atzapat su letore e lu poderat pitzigadu finas a s’ùrtimu follu.  S’iscritura est simpre e fàtzile de lèghere pro ite chistionat de sa realidade de medas giòvanos sardos.

Pro serrare, su libru est unu biàgiu non sulu materiale, ma fintzas emotivu e sentimentale chi medas giòvanos sardos faghent durante su perìudu chi non sunt prus minores, ma nemmancu adultos, in chirca de dare unu sentidu a s’esistèntzia e a sa vida issoro.

 “Progetto finanziato con l’Avviso Pubblico IMPRENTAS annualità 2021-2022”

Sa Dea Mama: una de sas divinidades prus antigas de sa Sardigna.

Sa Dea Mama est una de sas friguras prus antigas e ammaghiantes de s’istoria de sa Sardigna. Si trattat de una divinidade feminina chi pro sas populassiones de sos tempos antigos mustraiat sa vida, sa naschida e sa saliosidade. Sos archeologos ant acciappidu medas istatueddas chi la mustrant in paritzos sitos de s’isulas, sinzu chi custa frigura teniat unu rolu importante meda in sa religione e sa cultura de sas comunidades antigas. Custos oggettos antigos sunt de mizza e mizza annos faghet, meda prima de sa tzivilidade nuragica.

Sas istatueddas de sa Dea Mama sunt casi semper pitticcas e fattas de terra cotta o in pedra. In casi tottus sas istatuas su corpus femininu est meda evidentziadu, cun tittas, bentre e costazos evidentziados. Custas formas non fuint unu particulare artisticu simple, ma teniant unu signifficu forte meda. Serbiant difattis a mustrare sa capatzidade de sa femina de dare sa vida. Pro sas populassiones antigas sa femina fuit bida comente una frigura sacra pro itte mustraiat sa naschida, sa creschida e s’andare a daenantis de sa comunidade.

In cussu tempus sa vida de sas pessonas fuit ligada a s’istrinta cun sa nadura. Sas comunidades biviant mescamente de laurantza e pesadura e dippendiant de su tottu dae sa saliosidade de sa terra.Si sos campos produiant pagu o si sos animales non proliffigaint, sa vida de sas biddas fuit in perigulu. Po custu motivu, sa saliosidade fuit cussiderada un’elementu de fundamentu e sa Dea Mama mustraiat propriu custa fortza de sa nadura capatze de ingendrare e nudrire sa vida.

Est probabbile chin sas istatueddas benzerent impittadas in su mentres de ritos religiosos o tzerimonias ligadas a sos mamentos prus importantes de sa vida de sa comunidade, comente sa semenadura, su regortu o sa naschida de sos pitzinnos. Pro mesu de custos ritos sas populassiones dimandaiant affianzu, bundantzia de sos regortos e primorosidade po sas biddas.

Sa Dea Mama fuit duncas bida comente una frigura amparadora chi garantiat s’ecchilibriu e su benessere. Intre sos oggettos prus connoschidos bi est sa Dea Mama de Turriga, un’istatuedda in terracotta de su terzu millenniu A.C. Sa frigura est bistada fatta sezzida cun sas manos supra de su bentre, unu gestu chi mustrat in manera crara su tema de sa maternidade e de s’ingendra de sa vida.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22