Su s’ispèrrumu de Gorropu, chi marcat sa làcana tra su sartu de Orthullè e Orgòsolo, benit bisitada ogna annu de unu muntone de escursionistas e amantiosos de sa natura. Allegamu.nos unu pagu cun Luciano Pigiosu Murgia, guida ambientale escursionistica de Orthullè chi paris cun unu sòtziu suo gestit unu de is logos prus bellos e ispantos de s’Ogiastra e de Sardigna.

Salude Luciano! Sa prima pregunta chi ti facu est custa: ite bolet nàrrere Gorropu?

Su significu de custu faeddu dda narat sa paràula etotu: in sardu gorropu est unu ispèrrumu, unu bacu isfundadu o unu logu irrocadu, pròpiu su chi est Gorropu. Sa cosa chi bògio sutalineare, pro ite medas ddu isbàlliant, est ca su nùmene est “Gorropu” e non “Su Gorropu”!

La sotziedade tua chi gestit su situ de Gorropu si narat “Chìntula”, est a narre “arcu de chelu”. Proite ais isseberadu custu nùmene?

Amus postu custu nùmene a sa sotziedade nostra pro ite est unu faeddu chi forsis s’imperat petzi un bidda mia. In prus est una paràula chi praghet a sa gente e chi abarrat deretu in conca!

Comente est nàschida s’idea de fundare sa sotziedade Chìntula?

Deo paris cun su sòtziu miu Fabrizio Vella semus semper istados amantiosos de su sartu nostru e peri de escursionismu e de paritzu tempus pensaìamus fàghere carchi cosa chi auniret is duas cosas. Tando chimbe annos faghet amus presentadu unu progetu a sa Comuna de Orthullè chi at crètidu a sa proposta nostra e nos at dadu in cuntzessione s’àera de Gorropu.

Comente est su raportu cun is biddas a làcana, Durgali e Orgòsolo?

Durgali giughet sa fortuna de bìere a Gorropu de sa bidda, pro ite ddu tenet a craru e tocat a nàrrere chi is durgalesos ddu ant semper isfrutadu su situ pro su turismu issoro, ma bisòngiat finas a nàrrere chi Gorropu est totu a banda de intro de su sartu de Orthullè. A ogna manera is raportos sunt bonos, siat cun Durgali, siat cun Orgòsolo, cun sa cale cumpartzimus su Supramonte.

Dae ue movent is escursiones? Tenides unu Campu Base?

Tzertu. Una parte de su progetu nostru previdiat s’impreu pro campu base de un’istatzione betza d is carabineris, fata in su 1959.gràtzias a unu finantziamentu Regionale a gràtzias a su permissu de sa Comuna, semus renèssidos a asseliare e torrare a nou sa caserma chi s’agatat pròpiu a metade de caminu tra Orthullè e Baunei, in s’istatale 125. Dae in cue faghimus mòvere totu is ispeditziones e is bisitas fache a Gorropu, ma peri fache a su Supramonte e a Tìscali.

Pro chie cheret ddoe tenet finas sa possibilidade de papare e de corcare?

Si nos si ddu pedint nois damus finas s’ismurzu, opuru aprontamus finas su pràngiu in is cuiles e in is pinnetos paris cun is pastores. Però a presu de su campu base, in sa passada de Sìlana, ddoe tenet unu albergo a tres isteddos chi faghet fina coghina tìpica. Se sòlitu cussigiamus a is istràngios de tzucare a indedda o ddos mandamus in calicuna pasada o B&B de Orthullè.

Pro una die de escursionismu cantu est s’ispesa?

Una die de escursione costat prus a mancu 35/40 èuros a peròmine.

Chie sunt is clientes bostros?

S’escursionista chi lompet in su mese de abrile est una pesona cumpetente e pràtica, mentras cussa chi arribat in austu est unu bisitadore casuale, pagu pràticu e petzi in chirca de ispàssiu. Posca b’est finas su professionista preparadu chi cheret fàghere esperièntzias noas o chi si cheret allenare. In pagos faeddos tenimus clientes de ogna genia e de ogna logu, europeos, cinesos, australianos, chi est belle impossìbile a individuare unu “cliente tipo”!

Cales sunt is perìgulos pro che est pagu pràticu de su monte?

Sena contare is rutòrgias chi podent semper capitare, unu de is perìgulos prus mannos est su de si pèrdere e de abarrare sena abba de bufare. A ogna modu, dae cando amus abertu s’impresa nostra, amus sucursu petzi 3 persones, pro ite damus semper totu is avertèntzias a is istràngios e totus iscurtant is cussìgios nostros. Deo paris cun su sòtziu miu semus finas espertos de primu sucursu, ma pro is casos prus graves semus in cuntatu deretu cun su sucursu ispereològicu alpinu de s’Ogiastra, chi tenet sa sea sua pròpiu in Orthullè.

Ite faghides pro fàghere respetare s’ambiente a is turistas?

Su bisitadore mèdiu naramus ca est educadu e no imbrutat su logu, antzis si leat incuru de s’ambiente e si biet calicunu chi imbrutat ddu brigat e ddu iscacamurrat! In prus in su sartu nostru no lompet sa “massa” e no ddoe tenet perunu problema pro s’echilìbriu naturale.

Depende cumbìnchere a un’istràngiu de bènnere a si fàghere is vacàntzias ite ddi dias a nàrrere?

Ddi dia a nàrrere chi Gorropu est s’ùrbidu prus artu de s’Europa, cun crontes mannas e oros de monte artos finas a 500 metros. Ma si non bastat in Gorropu ddoe faghet una matighedda rara, ùnica in totu su Mediterràneu, chi creschet petzi indedda. Si narat Acuileia Nuràgica e a dda ammirare cando est in frorende·si est unu ispantu mannu balet sa pena bìere!

In Barbagia, su Carrasegare de Gavoi si annoddittat dae semper po una particularidade chi lu rendet unicu in sa bista de s’isula: inoke sa caratza non est uni bisu cuzigadu, ma su sonu. A faghere divennere unica sa festa non sunt costumenes iscenograficos o friguras de linna, ma su ritmu potente de sos tumbarinos e sos cantos de sos istrumentos de su connottu chi rugant sas carrelas de sa bidda. Custa tzelebrassione est sighida meda e attrait in sa biddichedda bisitadores meda.

Sas tzelebrassiones incuminzant in su Giovedì Grasso, connoschidu comente Giovja Lardajola, die chi marcat s’incumintzu uffitziale de sa festa e muttit sa comunidade a inghiriu de sos sapores tipicos de su connottu. Dae cussu mamentu, Gavoi si animat cun sos sonadores, muttidos tumbarinos, chi rugant su tzentru istoricu cun su bistire barbaricinu de su connottu. Sa colada insoro est abbisada dae su battidu detzisu de su tumbarinu, tamburu fattu cun pedde animale, accumpanzadu dae su sonu acuthu de su pipiolu,launedda de canna, e dae su ritmu metallicu de su triangulu.

No esistit una isfilada ordiminzada in su sensu classicu de sa paraula: tottu sa bidda divenit unu cataffale spontaneu. Sa musica s’isparghet intre sas carrelas e sas pratas, bintrat in sas domos e chentinas, inube sos sonadores benint accollidos po sighire sa festa intre ballos e mamentos de sotzialidade. Est una tzelebrassione chi transat tottas sas ingendras e chi rennovat donz’annu su sensu de appartennentzia a sa comunidade.

In su tempus passadu, intre sas friguras chi mustraiant su carrasegare bi fuit fintzas Zizzarrone, unu maimone chi mustraiat s’ispiritu isberrittadu de su tempus de su carrasegare. Oe sa presentzia sua est prus pagu tzentrale, ma addurat parte de s’immaginariu de tottus ligadu a sa festa.

Fintzas in custa dies, su Carrasegare de Gavoi est bistadu tzelebradu cun partecipassione manna, ghirande in sas carrelas de sa bidda s’energia de sos tumbarinos e cunfirmande su ligamene forte intre connottu e identidade locale, in d’unu cuntestu regionale inube atteros logos sunt nodidos  po sas caratzas rituales, Gavoi sighit a si annoddittare revertinde su sonu in s’eroe beru de su Carrasegare, un’elementu capatze de contare s’istoria e s’anima de sa Barbagia.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22

Il video di Maria Grazia Marras

.