Bona resessida in Tortolì pro sa prima editzione de “Su Sbarracu”. Domìniga 25 de onniasantu, difatis, is àndalas de su tzentru sunt istradas serradas a su tràficu pro more de ospitare unu mercadu mannu a s’abertu aparitzadu dae is cummertzantes e dae is butegheris de Tortolì.

Unu muntone de gente, siat tortoliesos siat istràngios, ant aprofetadu de su tempus bonu pro andare a si fàghere s’ispesa in is bancos de is alimentares o in chirca de carchi afare in mesu a is bancos de is bendidores de roba de anticuariadu. Calicunu s’est finas postu a còghere e a bèndere castàngia a arrustu o a frìghere pische acumpangiadu dae su binu de su logu.

Sa prima editzione de “Su Sbarracu”, duncas, est andada pròpiu bene, e at fatu a bìdere chi sa gente, mancari ddoe siat sa crisi econòmica, tenet gana de s’adobiare e de abarrare in cumpangia.

“Una domìniga ispantosa – nos at contadu unu de is organizadores de s’eventu, Sandro Puggioni, su mere de sa butega 99 Cent – sa gente at leadu parte a s’initziativa cun brègiu meda. Custu bolet nàrrere chi si aparitzant cosas bellas, peri cun pagu dinari, a sa fine totu andat bene. Semus cuntentos meda e pro custu semus pensende de torrare a fàghere “Su Sbarracu” su 30 de su mese de idas”.
Una die gosi, in sa tzitade nostra, in unu mese gosi mortu comente cussu de onniasantu, non si fiat mai bida!

Sa Dea Mama: una de sas divinidades prus antigas de sa Sardigna.

Sa Dea Mama est una de sas friguras prus antigas e ammaghiantes de s’istoria de sa Sardigna. Si trattat de una divinidade feminina chi pro sas populassiones de sos tempos antigos mustraiat sa vida, sa naschida e sa saliosidade. Sos archeologos ant acciappidu medas istatueddas chi la mustrant in paritzos sitos de s’isulas, sinzu chi custa frigura teniat unu rolu importante meda in sa religione e sa cultura de sas comunidades antigas. Custos oggettos antigos sunt de mizza e mizza annos faghet, meda prima de sa tzivilidade nuragica.

Sas istatueddas de sa Dea Mama sunt casi semper pitticcas e fattas de terra cotta o in pedra. In casi tottus sas istatuas su corpus femininu est meda evidentziadu, cun tittas, bentre e costazos evidentziados. Custas formas non fuint unu particulare artisticu simple, ma teniant unu signifficu forte meda. Serbiant difattis a mustrare sa capatzidade de sa femina de dare sa vida. Pro sas populassiones antigas sa femina fuit bida comente una frigura sacra pro itte mustraiat sa naschida, sa creschida e s’andare a daenantis de sa comunidade.

In cussu tempus sa vida de sas pessonas fuit ligada a s’istrinta cun sa nadura. Sas comunidades biviant mescamente de laurantza e pesadura e dippendiant de su tottu dae sa saliosidade de sa terra.Si sos campos produiant pagu o si sos animales non proliffigaint, sa vida de sas biddas fuit in perigulu. Po custu motivu, sa saliosidade fuit cussiderada un’elementu de fundamentu e sa Dea Mama mustraiat propriu custa fortza de sa nadura capatze de ingendrare e nudrire sa vida.

Est probabbile chin sas istatueddas benzerent impittadas in su mentres de ritos religiosos o tzerimonias ligadas a sos mamentos prus importantes de sa vida de sa comunidade, comente sa semenadura, su regortu o sa naschida de sos pitzinnos. Pro mesu de custos ritos sas populassiones dimandaiant affianzu, bundantzia de sos regortos e primorosidade po sas biddas.

Sa Dea Mama fuit duncas bida comente una frigura amparadora chi garantiat s’ecchilibriu e su benessere. Intre sos oggettos prus connoschidos bi est sa Dea Mama de Turriga, un’istatuedda in terracotta de su terzu millenniu A.C. Sa frigura est bistada fatta sezzida cun sas manos supra de su bentre, unu gestu chi mustrat in manera crara su tema de sa maternidade e de s’ingendra de sa vida.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22