Addio a Suor Germana: con le sue ricette divenne famosa in tutta Italia
#Italia Ancor prima di Masterchef e dei programmi di cucina che impazzano ormai in televisione, Suor Germana si ritagliò un posto importante tra gli amanti della cucina. Pubblicò tantissimi libri e partecipò ad altrettanti programmi tv
canale WhatsApp
Suo Germana, la “cuoca di Dio”, è morta a 81 anni. Autrice di libri di grande successo, si è spenta in un paesino di Varese. I funerali si svolgeranno, come impone l’ordinanza antivirus, in forma strettamente privata.
Nata in un paesino del Veneto, Durlo di Crespadoro, Suor Germana aveva sviluppato sin da giovanissima la sua passione per la cucina, gestendo un corso di economia domestica per fidanzate. La buona cucina per lei era un modo di tenere salda la famiglia.
Il primo libro è del 1983, “Quando cucinano gli angeli”. Un successo tanto inaspettato quanto travolgente, al punto che, dal 1987 in avanti, fu pubblicata ogni anno “L’agenda di Suor Germana”. In questi anni ha collaborato con molte riviste ed è stata spesso ospite in televisione, tanti in trasmissione Rai che Mediaset, da “Mi manda Lubrano” a “Forum”. L’ultimo libro di ricette è del 2016, “Il ricettario di Suor Germana: 30 anni di cucina casalinga”.
© RIPRODUZIONE RISERVATA
Su fenomenu de sos mangones in s’istagnu de Molentargius: un’ispettaculu naturale in su coro de sa tzittade.

canale WhatsApp
Su fenomenu de sos mangones in s’istagnu de Molentargius: un’ispettaculu naturale in su coro de sa tzittade.
S’istagnu de Molentargius, intre Casteddu e Quartu S. Elena, offerret unu de sos ispettaculos prus ammaghiantes de sa Sardigna cun sa presentzia regulare de sos mangones arrubios. Custos puzzones galanos, chi faghent parte de sa zenia Phoenicopterus roseus, sunt attirados dae sas abbas calmas e salamattas de sa zura, chi offerrint cundissiones ideales po los faghere pappare e faghere sos nios. Su Parcu Naturale Regionale de Molentargius-Saline, chi est mannu casi 1.600 ettaros e cumprendet istagnos, abba e salinas istoricas, est bistadu fattu po tutelare custu eco-sistema unigu, reconnoschidu a livellu internatzionale dae su Protocollo de Ramsar.
Sos mangones arribant donz’annu dae zuras divressas de su Mediterraneu, comente Francia,Spagna e nord Africa, e acciappant in Molentargius unu furriadorzu seguru gratzias a sas abbas bassas, riccas de cosa de pappare e paza marina, e a sa trancuillidade de s’ambiente. Dae su 1993, sa zura est divennida fintzas unu logu po faghere sos nios: donzi beranu sas cropas, fraigant nios de fangu, ponent sos ovos e creschent sos puzzoneddos, dande vida a unu fenomenu de biodiversidade ispettaculare.
Su tempus massimu de appellida andat dae martu a triulas, cando sos puzzoneddos naschent cun pinnammene ferulattu e sos mannos si movent tottu imparis, pappande e comunicande intre issos, creande una bera “nue arrubia” chi si biet dae attesu meda. Pro diffendere sas niadas, su Parcu controllat su livellu de s’abba e alindat s’intrada a carchi zura, garantinde gai sa trancuillidade chi serbit a sos puzzones. Fintzas fora de s’istajone sessuale, sos mangones addurant a s’ispissu in s’istagnu o in sas zuras umidas accanta, comente s’istagnu de Santa Gilla, offerrinde un’ispettaculu unigu con sos bolos elegantes insoro e accumpanzados dae atteras zenias de puzzones de s’abba, intre sos cales mengones,tzurullios, filippas e anadras.
Sa presentzia de sos mangones in Molentargius, ets unu esempru craru de bivere imparis intre natura e tzittade, mustrande comente un’eco-sistema delicadu potat esistire a pagos passos dae su tzentru de sa tzittade. Custu fenomenu naturale no est solu un’occasione po su birdwatching, ma fintzas un’indittu de sa puresa de sas abbas e de sa calidade de s’habitat, cuffirmande s’importantzia de tutelare e balorizzare sas zuras umidas sardas.
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22
© RIPRODUZIONE RISERVATA

