Peri ocannu sa tzitadina de Jersu  s’at a torrare a abbivare cun sa traditzione, cun sa mùsica e cun su binu bonu. Difatis, sa costumada tastadura de su binu fatu fatu de is àndalas de sa bidda (lòmpida a sa de trinta editzione) at a abbivare ogiastrinos e turistas dae su 4 a su 10 de su mese de austu. In mesu mesu a su famadu  “Jerzu Wine Festival” , est a nàrrere “Sa Festa de su Binu de Jersu” ddoe ant a èssere unu muntone de manifestatziones cun isfiladas folclorìsticas, rapresentatziones teatrales, cuntzertos musicales e tastos de produtos tìpicos. Su protagonista prus de importu, però, at a èssere su Cannonau. Is acontessimentos chi non tocat a pèrdere ant a èssere duos: sa Sagra de su Binu, abbinada a sa nòdida isfilada de su 5 de austu de is bestires traditzionales sardos, e “Calighes de Isteddos” (Calici di Stelle), sa manifestatzione in andera chi prevedit su tastu de su binu de Jersu e de is produtos locales. Ocannu, a printzipiare dae su merie, ant a èssere cunsignadas prus de sesmìgia tassas. Cosa noa, ddoe at a èssere finas sa possibilidade de seberare tra duos percursos diversos, cussu ruju e cussu asulu. At a èssere custa un’istade de regordare, gràtzias peri a is nodas de sa Large Street Band, a is gioghilleris, a is Drag Queen e a àteros grupos musicales chi s’ant a esibire in cada tretu de sa tzitadina! Proibidu a ddoe mancare!

“Su Nenniri”, s’antigu connottu sardu chi abbisat sa Pasca.

Cun s’arribu de sa Pasca, in biddas meda de sa Sardigna torrat unu de sos connottos prus antigos e ammaghiantes de s’isula:”su Nenniri”. Si tratta de chimizones de ranu o atteros semenes creschidos a s’iscuru, chi affigurant sa torrada a bida e s’isperantzia, ligados a sos ritos de sa Chida Santa. S’ammanitzu incuminzat parizzas dies prima de Pasca, sos semenes benint postos a brotare in bottos pitticcos, a s’ispissu prattos o canisteddos,cuzigados e attesu dae sa lughe. In custa manera creschent fines,craros e delicados, leande unu colore giallu chisinathu tipicu meda.

Sa forma insoro chidrina e s’aera casi de “sufferentzia” crischiant comente iscromba su sacriffitziu e sa morte de Cristus. In su mentres de sa Chida Santa,”is nenniris” che benint leados in cresia e impittados pro adornare sas tumbas, sos artares pro su Giovia Santu. In carchi bidda benint postos cun contivizu particulare impare a frores,qandelas e pannos, creande bistas simples ma prenas de signifficu.Est unu zestu chi aunit fede e connottu populare, chi andat dae ingendra a ingendra.

In comunidades meda, mescamente in sas biddas prus pitticcas, s’ammaniada de sos nenniri est fintzas unu mamentu de cundivisione.A s’ispissu sunt sas feminas e sos bezzos a si nde occupare, impare cun zovanos, chi gai imparant su balore de custos ritos antigos. Custu connottu tenet raighinas attesu meda, mancari ligadas fintzas a ritos de sa laurantza prima de Cristu, chi tzelebraiant su cursu de sa natura e sa torrada a bida pustis de s’jerru.Cun su tempus, custos signifficos si sunt intritzados cun sa religione cristiana, dande vida a una cosa chi oe mustrat impare morte e torrada a bida.

“Su nenniri” non est solu unu elementu de decoradura, ma unu signu fungudu de sa cultura sarda. In d’unu mundu chi cambiat a sa lestra, custos connottos sighint a bivere gratzias a sa memoria de sas comunidades e a su disizu de no perdere sas raighinas insoro.Cun sa Pasca chi est accanta, cussos chimizones divennint gai unu nuntzu simple ma forte:pustis de donzi tempus buggiu, sa vida agatta semper sa manera de torrare a naschere.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22