Lorenzo, morto di anoressia a 20 anni. I genitori: «Vogliamo raccontare la sua storia per aiutare tante famiglie come noi»
#Italia Lorenzo combatteva da anni contro la terribile malattia. Poi, lo scorso 3 febbraio, è morto. I genitori hanno deciso di raccontare la sua storia per aiutare le altre famiglie che vivono lo stesso loro calvario
canale WhatsApp
Lorenzo Seminatore si è ammalato di anoressia a 14 anni, a 20 il suo corpo ha ceduto ed è morto. E’ successo a Torino il 3 febbraio. Ora i genitori Francesca e Fabio vogliono denunciare quanto accaduto al proprio figlio e lanciare un appello affinché non succeda più una simile tragedia. A uccidere Lorenzo è l’anoressia. «Abbiamo fatto di tutto per aiutarlo, ma non è stato abbastanza», raccontano mamma Francesca e papà Fabio al Corriere della Sera.
Lorenzo aveva solo 20 anni, era il più grande di quattro fratelli. E ora che non c’è più, i genitori non vogliono raccontare la sua storia, «perché ci sono altre famiglie che stanno vivendo il nostro calvario. E sappiamo quanto ci si senta soli. Vogliamo scuotere la coscienza delle istituzioni, perché è inaccettabile che in un Paese come l’Italia non ci siano strutture pubbliche in grado di accogliere e curare ragazzi come nostro figlio. Negli ospedali si limitano a parcheggiarti in un reparto e a somministrare flebo per integrare il potassio. Poi ti rimandano a casa, fino al prossimo ricovero».
Lorenzo si ammala a 14 anni, quando inizia a frequentare il liceo scientifico. «Eravamo spaventati — racconta la mamma —. A 16 anni abbiamo deciso di ricoverarlo privatamente in un centro terapeutico a Brusson, in Val d’Aosta. Lì sembrava essere rinato. Il preside dell’istituto Majorana di Moncalieri e gli insegnanti ci sono stati di grande aiuto. Quando è uscito dalla clinica, era di nuovo il nostro Lorenzo: ingrassato di venti chili, felice. Ha ripreso a uscire con gli amici». Il ritorno al liceo e gli esami di maturità, però, lo mettono a dura prova. Si iscrive a Filosofia, poi in Scienze della Comunicazione. Ma molla tutto e trova rifugio nella musica trap. Scrive canzoni, le pubblica su Spotify e You Tube. Si fa chiamare «Once the Killer». I testi parlano di lui: sogni, ansie, desideri, paure.
«Il crollo è avvenuto dopo la maggiore età — continuano i genitori —. A quel punto Lorenzo poteva decidere per sé e noi siamo diventati impotenti. Non sapevamo più cosa fare. Si mostrava collaborativo con i medici, ma continuava a non curarsi. Quando veniva ricoverato, firmava per essere dimesso: era maggiorenne e libero di decidere». Anche di morire. «La depressione giovanile è in aumento, come l’anoressia tra i ragazzi — denuncia il papà —. E in Italia non ci sono strutture pubbliche adeguate. Quando è stato ricoverato in ospedale, lo scorso maggio, Lorenzo passava le sue giornate a fissare il muro. Questi ragazzi devono essere curati e non tutti possono permettersi centri privati. Le istituzioni devono muoversi: prima con la prevenzione nelle scuole e poi investendo nella sanità. Mancano anche i percorsi di sostegno alle famiglie».
S’istoria de su Casteddu Fubbalu, s’isquadra simbulu de sa Sardigna

In sos primos annos de s’istoria sua, s’iquadra giogaiat mescamente in sos campionados regionales e minores de su fubbalu italianu. In cussu tempus su Casteddu non fuit ancora intre sas isquadras prus fortes de s’Italia, ma cun su passare de su tempus est creschida e at incumintzadu a mezzorare sos risurtados suos.
canale WhatsApp
S’istoria de su Casteddu Fubbalu, s’isquadra simbulu de sa Sardigna.
Sa sotziedade fundada in su 1920 in sa tzittade de Casteddu. Dae prus de chentu annos est unu puntu de relata po s’isport sardu e po medas appassionados de fubbalu. In sos primos annos de s’istoria sua, s’iquadra giogaiat mescamente in sos campionados regionales e minores de su fubbalu italianu. In cussu tempus su Casteddu non fuit ancora intre sas isquadras prus fortes de s’Italia, ma cun su passare de su tempus est creschida e at incumintzadu a mezzorare sos risurtados suos.
Una bortada importante arribat in sos annos Sessanta,cando su Casteddu resessit a arribare in Serie A, su campionadu prus importante de su fubbalu italianu. Dae cussu mamentu s’isquadra incumintzat a si faghere connoschere semper de prus fintzas a livellu naztionale. Su mamentu prus importante de s’istoria de su club arribat in s’istajone 1969-1970. In cuss’annu su Casteddu resessit a binchere s’iscudetto, su campionadu italianu. Est unu risurtadu istoricu pro itte est s’unicu iscudetto binchidu dae un’isquadra de sa Sardigna.
In cussos annos s’isquadra fuit ghiada dae s’allenadore Manlio Scopigno e intre sos giogadores prus importantes bi fuit Gigi Riva. Riva est cussideradu unu de sos attaccantes prus mannos de s’istoria de su fubbalu italianu. Gratzias a sos goals suos est divennidu su simbulu de su Casteddu e fintzas unu de sos giogadores prus amados dae sos tiffosos sardos.
Sa binchida de s’iscudetto est bistada una festa manna po totta sa Sardigna. Fintzas oe cussu sutzessu est ammentadu cun galabera manna e d’est unu de sos mamentos prus importantes in s’istoria de s’isport italianu. Pustis de cussos annos su Casteddu at sighidu a giogare po meda tempus in Serie A, ma at tentu fintzas mamentos diffitziles. S’isquadra at tentu simanas positivas e atteras prus cumplicadas, cun carchi masqada in sas categorias prus bassas. In sos annos Noranta su Casteddu est torradu a tennere resurtados bonos e at partetzipadu fintzas a cumpetissiones europeas, accomettande isquadras de atteros Paisos. Ets bistadu unu periodu importante po sa sotziedade e sos tiffosos.
In sos urtimos annos s’isquadra est bistada in serie A e in serie B.Mancari custu, su Casteddu sighit a essere un’isquadra sighida meda e d’est fintzas oe unu simbulu po totta sa Sardigna.
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22
© RIPRODUZIONE RISERVATA

