Sa cojas est istada tzelebrada in su giardinu de s’ispidale “Il Tulipano” de su Niguarda de Milanu. Sa fèmina, malàida terminale, at isetadu de nàrrere “Eja” a s’amadu suo in antis de si nd’andare pro semper.

At isetadu de nàrrere “Eja” a s’amadu suo, a in antis de lu lassare. At isetadu sa die de su matrimòniu suo, tzelebradu dae su letu de s’ispidale, a in antis de mòrrere. Est s’istòria de Laura, una fèmina malàida terminale, chi at detzìdidu de cojuare s’amore de sa vida sua, Andrea in s’ispidale de su Niguarda de Milanu. Pagas dies a pustis Laura s’est morta.

B’aiat su sole a illuminare sos isposos. Laura, corcada in su letu de s’ispidale, tenet intre sas manos unu matzu de frores grogos. Sabatas de ginnàstica, unu bestidu intre su biancu e su beige, e una corona de frores in conca. Andrea, sètzidu in su letu acanta a s’isposa, portat unu bestire iscuru, camisa asula, e comente e in sa busciaca de sa giacheta unu frore biancu, comente a sos de sa corona in sa conca de Laura.

A tzelebrare sa coja b’at amigos e parentes de sa còpia. Laura, a letu, est istada acumpangiada a su giardinu dae su babbu e de sos infermieris de s’ispidale. Laura est cuntenta, mustrat unu risitu apenat ca bidet a s’isposu suo Andrea chi la fiat giai isetende. Fintzas su babbu – frore biancu in sa busciaca – càstiat s’isposu de sa fìgia. Laura e Andrea ischiant de non tènnere meda tempus a disponimentu, ma ant chertu decretare s’amore issoro pro semper.

Su personale de s’Ispidale Niguarda at publicadu sas fotos de sa coja de Laura e Andrea in Facebook. “Torra sa cura donada a sas persones, malàidos e familiares, afidadas a s’ispidale nostru ‘Il Tulipano’, nos at portadu a tzelebrare s’amore, in custu casu cussu intre Laura e Andrea chi ant seberadu de s’unire in matrimòniu”. Gasi si podet lèghere in su messàgiu cumpartzidu in su Facebook de s’ispidale. “Est semper – agiunghet su personale de su Niguarda – unu momentu emotzionante meda, chi interessat totu s’iscuadra, peri sos voluntàrios. Unu momentu acanta totu su personale s’intendet ‘privilegiadu’ de pòdere acumpangiare, mancari cun  tristura, tapas significativas de sa vida de sos malàidos nostros”.

 “Progetto finanziato con l’Avviso Pubblico IMPRENTAS annualità 2021-2022”

Sa Dea Mama: una de sas divinidades prus antigas de sa Sardigna.

Sa Dea Mama est una de sas friguras prus antigas e ammaghiantes de s’istoria de sa Sardigna. Si trattat de una divinidade feminina chi pro sas populassiones de sos tempos antigos mustraiat sa vida, sa naschida e sa saliosidade. Sos archeologos ant acciappidu medas istatueddas chi la mustrant in paritzos sitos de s’isulas, sinzu chi custa frigura teniat unu rolu importante meda in sa religione e sa cultura de sas comunidades antigas. Custos oggettos antigos sunt de mizza e mizza annos faghet, meda prima de sa tzivilidade nuragica.

Sas istatueddas de sa Dea Mama sunt casi semper pitticcas e fattas de terra cotta o in pedra. In casi tottus sas istatuas su corpus femininu est meda evidentziadu, cun tittas, bentre e costazos evidentziados. Custas formas non fuint unu particulare artisticu simple, ma teniant unu signifficu forte meda. Serbiant difattis a mustrare sa capatzidade de sa femina de dare sa vida. Pro sas populassiones antigas sa femina fuit bida comente una frigura sacra pro itte mustraiat sa naschida, sa creschida e s’andare a daenantis de sa comunidade.

In cussu tempus sa vida de sas pessonas fuit ligada a s’istrinta cun sa nadura. Sas comunidades biviant mescamente de laurantza e pesadura e dippendiant de su tottu dae sa saliosidade de sa terra.Si sos campos produiant pagu o si sos animales non proliffigaint, sa vida de sas biddas fuit in perigulu. Po custu motivu, sa saliosidade fuit cussiderada un’elementu de fundamentu e sa Dea Mama mustraiat propriu custa fortza de sa nadura capatze de ingendrare e nudrire sa vida.

Est probabbile chin sas istatueddas benzerent impittadas in su mentres de ritos religiosos o tzerimonias ligadas a sos mamentos prus importantes de sa vida de sa comunidade, comente sa semenadura, su regortu o sa naschida de sos pitzinnos. Pro mesu de custos ritos sas populassiones dimandaiant affianzu, bundantzia de sos regortos e primorosidade po sas biddas.

Sa Dea Mama fuit duncas bida comente una frigura amparadora chi garantiat s’ecchilibriu e su benessere. Intre sos oggettos prus connoschidos bi est sa Dea Mama de Turriga, un’istatuedda in terracotta de su terzu millenniu A.C. Sa frigura est bistada fatta sezzida cun sas manos supra de su bentre, unu gestu chi mustrat in manera crara su tema de sa maternidade e de s’ingendra de sa vida.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22