Misteru pro sa vitzenda de s’òmine iscumpartu su 5 ghennàrgiu coladu dae Barrali e agatadu mortu eris sero in su Rio Mannu.

Difatis – comente at iscritu s’Unione Sarda – in su corpus de sa vìtima, Antonangelo Lecca de 56 annos, est istada agatada una ferida suspeta in conca.

At a èssere s’autopsia a iscoviare sas càusas chi ant provocadu sa morte de Antonangelo Lecca, su disocupadu de 56 annos de Barrali chi eris a mangianu est istadu agatadu sena vida in su riu Flùmini Mannu, in su sartu de Barrali. De s’òmine, acordadu cun unu pastore, connotu pro èssere istadu denuntziadu e arrestadu pro maltratamentos in famìlia, non s’ischiat prus nudda dae su 31 de nadale. Lecca aiat una ferta manna inconca, procurada fortzis ruende a malasciagura cun sa bitzicleta, ma est possìbile chi sia istada fata peri pro more de unu corpu iscutu a posta dae calicunu. Pro s’ora sos carabineris, coordinados dae su pm Diana Lecca, pensant chi sa prima ipòtesi siat sa prus bàlida, ma sunt sighende a indagare.

Lecca biviat solu, in un’aposentu in su sartu de Barrali, in unu terrinu de propiedade sua dae cando su giùighe aiat dispostu s’istesiamentu suo dae sa domo familiare de bia Donori. S’òmine, sende chi non aiat sa patente, impreaiat pro s’ispostare una bitzicleta betza. Sos carabineris ant cumentzadu a lu chircare dae su 5 de ghennàrgiu ebbia, a pustis chi su frade Pierluigi at avisadu sos carabineris de Barrali denuntziende s’iscumparta sua. A s‘inìtziu sos familiares ant pensadu chi s’esseret istesiadu a manera voluntària. Sos carabineris ant ativadu deretu sas chircas e sàbadu sero l’ant agatadu, a pustis chi su frade Pierluigi at agatadu sa bitzicleta sua in unu cannàrgiu de riu Bau Mannu. S’abbassiada de su livellu de s’abba, favordidu dae sa serrada de sa diga a monte, at permìtidu de agatare sa bitzicleta. A pustis sa prefetura de Casteddu at aviadu totu sas protzeduras chi si sighint in sos casos de iscumparta de persones. A sas fatu su riu, ant partetzipadu sos carabineris de sa cumpangia de Partiolla coordinados dae su cumandante, su tenente Luca De le Vedove, sos vìgiles de su fogu de su distacamentu de Mandas e de su nùcleu subàcueos de su cumandu provintziale de Casteddu, e sos tècnicos ispetzialistas de su corpus natzionale de su sucursu alpinu e ispeleològicu.

Sunt istados pròpiu custos ùrtimos a individuare e recuperare su corpus chi s’agataiat in mesu a sa vegetatzione de su riu a una chimbantina de metros dae su logu acanta est istada agatada sa bitzicleta. Sa noa de s’agatamentu de su corpus est lòmpida in deretura a Barrali e una surra de persones ant acudidu a “Bau Mannu” chi ant assistidu a sa muda a sas operatziones de recùperu. Su corpus est istadu leadu a s’istitutu de meighina legale de su policlìnicu de Pauli, in ue oe s’anatomopatòlogu Roberto Demontis at a fàghere s’esàmene autòpticu chi at a crarire cun seguresa sas càusas chi ant provocadu sa morte sua.

 “Progetto finanziato con l’Avviso Pubblico IMPRENTAS annualità 2021-2022”

Sa Dea Mama: una de sas divinidades prus antigas de sa Sardigna.

Sa Dea Mama est una de sas friguras prus antigas e ammaghiantes de s’istoria de sa Sardigna. Si trattat de una divinidade feminina chi pro sas populassiones de sos tempos antigos mustraiat sa vida, sa naschida e sa saliosidade. Sos archeologos ant acciappidu medas istatueddas chi la mustrant in paritzos sitos de s’isulas, sinzu chi custa frigura teniat unu rolu importante meda in sa religione e sa cultura de sas comunidades antigas. Custos oggettos antigos sunt de mizza e mizza annos faghet, meda prima de sa tzivilidade nuragica.

Sas istatueddas de sa Dea Mama sunt casi semper pitticcas e fattas de terra cotta o in pedra. In casi tottus sas istatuas su corpus femininu est meda evidentziadu, cun tittas, bentre e costazos evidentziados. Custas formas non fuint unu particulare artisticu simple, ma teniant unu signifficu forte meda. Serbiant difattis a mustrare sa capatzidade de sa femina de dare sa vida. Pro sas populassiones antigas sa femina fuit bida comente una frigura sacra pro itte mustraiat sa naschida, sa creschida e s’andare a daenantis de sa comunidade.

In cussu tempus sa vida de sas pessonas fuit ligada a s’istrinta cun sa nadura. Sas comunidades biviant mescamente de laurantza e pesadura e dippendiant de su tottu dae sa saliosidade de sa terra.Si sos campos produiant pagu o si sos animales non proliffigaint, sa vida de sas biddas fuit in perigulu. Po custu motivu, sa saliosidade fuit cussiderada un’elementu de fundamentu e sa Dea Mama mustraiat propriu custa fortza de sa nadura capatze de ingendrare e nudrire sa vida.

Est probabbile chin sas istatueddas benzerent impittadas in su mentres de ritos religiosos o tzerimonias ligadas a sos mamentos prus importantes de sa vida de sa comunidade, comente sa semenadura, su regortu o sa naschida de sos pitzinnos. Pro mesu de custos ritos sas populassiones dimandaiant affianzu, bundantzia de sos regortos e primorosidade po sas biddas.

Sa Dea Mama fuit duncas bida comente una frigura amparadora chi garantiat s’ecchilibriu e su benessere. Intre sos oggettos prus connoschidos bi est sa Dea Mama de Turriga, un’istatuedda in terracotta de su terzu millenniu A.C. Sa frigura est bistada fatta sezzida cun sas manos supra de su bentre, unu gestu chi mustrat in manera crara su tema de sa maternidade e de s’ingendra de sa vida.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22