Un’acòrdiu interistitutzionale tra is Comunos ogiastrinos, Provìntzia Ogiastra e Regione Sardigna, custa est sa proposta de su sìndigu de Gàiru, Roberto Marino Marceddu, in una lìtera aberta indiritzada a is sìndigos a su Presidente de sa Provìntzia, a is consigieris regionales, a is partidos e a is sindacados ogiastrinos, a is assòtzios, a is organizatziones e a totu is tzitadinos. A bisu de Marceddu, pro arrèere sa derrota de s’Ogiastra no est a isetare a is bandos programmàticos noos UE 2014-2020 de s’Unione Europea ma, comente est essidu a campu dae is addòbios de su Coordinamentu de is sìndigos, est pretzisu a inghitzare sa sighente atividade:

1. Regorta de istrumentos de pianificatzione acumpridos fintzas a como in su territòriu, isfrutende finas sa disponibilidade donada dae sa Diretzione Urbanìstica de sa Regione;

2. Interessamentu de is Sìndigos pagu ativos o semper ausente in su Coordinamentu, de is consigieris regionales de su territòriu, de is fortzas sotziales, de is sòtzios presentes in Ogiastra, etzètera, pro more de fàghere un’acòrdiu interistitutzionale vinculante pro is partes interessadas, gosi comente prevìdidu pro is àtera àreas de sa Sardigna chi sunt in crisi;

3. Elaboratzione a òpera de totu cantu su territòriu, a manera unitària, de una proposta de “Progetu pro s’Ogiastra”, ogetu de s’acòrdiu mentovadu in su puntu pretzedente e finalizada a s’insertada in unu Programma Operativu ispetzìficu pro s’Ogiastra, a manera preventiva a s’inghitzu de sa Programmatzione UE 2014-2020.

4. Organizatzione de un’addòbiu in is primas 15 dies de su mese de abrile 2013, sinergia intre sa Provìntzia e su Coordinamentu de is Sìndigos, a sa cale est pretzisu cumbidare totu is atore locales, in vista de s’inghitzu cuncretu de is atzione mentovadas.

5. Inghitzu de is cuntatos imbenientes cun su Ministru Barca (o de su chi at a bènnere a pustis de issu) pro averiguare sa possibilidade de un’Acòrdiu Interistitutzionale finalizadu a s’acumprimentu de su Progetu pro s’Ogiastra.

S’isperu de Marceddu est chi “sa Provìntzia e is duos consigieris regionale tèngiant unu rolu de primu pianu, comente cussu de su Presidente Cherchi e de àteros parlamentares e consigieris de su Sùlcis, pro agiudare a su territòriu e donare su cuntributu chi serbit pro s’acumprimentu de custa punna istratègica e de importu mannu pro sa vida de s’àera ogiastrina, corpida, comente testimoniadu dae meda indicadores dae unu totale derrota econòmica”.

Suerzu, patrimoniu detzisivu de sa Sardigna, intre natura e isviluppu.

In Sardigna, su suerzu est una de sas dodas prus importantes e pretziadas, capatzes de ponnere impare defensa de s’ambiente, connottu produttivu e creschida accolomica. S’isula est sa printzipale zura italiana po sa produssione de su suerzu e accasazzat buscos mannos de Quercus Suber, su suerzu tipicu de su Mediterraneu. In particulare, logos comente sa Gaddura tenent sueredas mannas chi deffinint sa bista e sunt un’elementu de s’identidade po sas comunidades locales.

Custos  buscos tenent una funtzione ambientale de importantzia manna: dant unu contribbudu a surbire sa CO2, diffendent su terrinu dae sa frazadura e favoressent sa biodiversidade, apparande furriadorzu a medas zenias animales e de prantamine. Sa regorta de su suerzu, chi si faghet po mesu de sa decortiga fatta a manu a trettos istabilidos, non tenet bisonzu de che imbolare s’arbure. Sa coriola torrat a bessire a sa sola, permittinde tziclos de produssione chi podent durare po medas deghinas de annos.

Custu sistema permittit de faghere divennere sa filera de su suerzu unu esempru beru de sos azzudos de sos padentes. Supra su pianu accolomicu, su suerzu est una boghe de signifficu pro medas zuras de sa parte de intro de sa Sardigna, dande unu contribbudu a s’occubassione e sa vitalidade de sas iscroccas de campagna. Dae  su suerzu si faghent tuppones po su binu, isolantes pro sa domos, oggettos de design e produttos de s’artesanadu chi benint bendidos fintzas a fora
de s’Italia. In carchi tzentru de su nord de s’isula bi est una parte manna meda de s’industria de su suerzu italiana, cun dittas chi ant affortigadu in su tempus cumpetentzias ispecilisticas e reconnoschimentos a livellu internatzionale.

Addia de su balore accolomicu e ambientale, su suerzu cunserbat unu signifficu culturale forte. Sas tennicas de tribagliu, sa sapidoria trasmittida e su cunfrontu intre comunidade e iscrocca contant un’istoria antiga chi sighit a si revertire. In Sardigna, su suerzu no est solu una fortza produttiva, ma una cosa chi mustrat s’identidade e s’ecchilibriu intre omine e nadura, unu patrimoniu chi fintzas oe dat unu contribbudu a deffinire sa cara de s’isula.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22