Su sòtziu Alea Onlus, in paris cun sa Cnosfap Salesianos e cun su patrotzìniu de sa Regione Autònoma de Sardigna, aberit is ghennas a chie bolet connòschere sa vida de is antepassados nostros pro mèdiu de unu laboratòriu de archeologia pràtica. Su cursu, de badas e abertu a chie si siat, si tzèrriat Progetu Archeogliastra e at a èssere partzidu in bator mòdulos (Sa cassa in sa preistòria; Su tessòngiu e s’intritzu; Sa tzeràmica; Sa fusione de su metallu) pro mèdiu de is cales at a èssere possìbile imparare a fraigare is armas preistòricas comente a s’arcu e is fritzas, traballare is  fibras vegetales e animales, imparare is tècnicas pro traballare sa tzeràmica, su ràmene e su brunzu.

Is addòbios  s’ant a fàghere su martis a merie in Lanusè dae is 4 a is 7. is minores de edade ant a dèvere èssere acumpangiados dae unu mannu. A su acabu de ogna addòbiu  ddoe at a èssere finas unu cursu de fotografia digitale cun bessidas ghiadas e bìsitas a is monumentos archeològicos prus bellos de s’Ogiastra. Is fotos prus galanas ant a èssere publicadas in su catàlogu de su progetu  Archeogliastra e ant a èssere postas in sa mustra “MUSAS, s’istòria de s’òmine in Sardigna”, chi s’at a pòdere bìdere a canta su CNOS-FAP Salesianos Sardigna e in Lanusè, a canta sa Biblioteca Salesiana (cullègiu salesianu).

Informatziones: aleaonlus.org

Cuntatos: Dr. Giovanni Idili 3939895202, mail progettostudio2010@libero. it

“Su Nenniri”, s’antigu connottu sardu chi abbisat sa Pasca.

Cun s’arribu de sa Pasca, in biddas meda de sa Sardigna torrat unu de sos connottos prus antigos e ammaghiantes de s’isula:”su Nenniri”. Si tratta de chimizones de ranu o atteros semenes creschidos a s’iscuru, chi affigurant sa torrada a bida e s’isperantzia, ligados a sos ritos de sa Chida Santa. S’ammanitzu incuminzat parizzas dies prima de Pasca, sos semenes benint postos a brotare in bottos pitticcos, a s’ispissu prattos o canisteddos,cuzigados e attesu dae sa lughe. In custa manera creschent fines,craros e delicados, leande unu colore giallu chisinathu tipicu meda.

Sa forma insoro chidrina e s’aera casi de “sufferentzia” crischiant comente iscromba su sacriffitziu e sa morte de Cristus. In su mentres de sa Chida Santa,”is nenniris” che benint leados in cresia e impittados pro adornare sas tumbas, sos artares pro su Giovia Santu. In carchi bidda benint postos cun contivizu particulare impare a frores,qandelas e pannos, creande bistas simples ma prenas de signifficu.Est unu zestu chi aunit fede e connottu populare, chi andat dae ingendra a ingendra.

In comunidades meda, mescamente in sas biddas prus pitticcas, s’ammaniada de sos nenniri est fintzas unu mamentu de cundivisione.A s’ispissu sunt sas feminas e sos bezzos a si nde occupare, impare cun zovanos, chi gai imparant su balore de custos ritos antigos. Custu connottu tenet raighinas attesu meda, mancari ligadas fintzas a ritos de sa laurantza prima de Cristu, chi tzelebraiant su cursu de sa natura e sa torrada a bida pustis de s’jerru.Cun su tempus, custos signifficos si sunt intritzados cun sa religione cristiana, dande vida a una cosa chi oe mustrat impare morte e torrada a bida.

“Su nenniri” non est solu unu elementu de decoradura, ma unu signu fungudu de sa cultura sarda. In d’unu mundu chi cambiat a sa lestra, custos connottos sighint a bivere gratzias a sa memoria de sas comunidades e a su disizu de no perdere sas raighinas insoro.Cun sa Pasca chi est accanta, cussos chimizones divennint gai unu nuntzu simple ma forte:pustis de donzi tempus buggiu, sa vida agatta semper sa manera de torrare a naschere.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22