Patrizia Frau: s’organizadora de isposòngios ogiastrina
Una conca de pilos totu aneddados, unu risu chi ammajat e una grandu atza. Acò su retratu de Patrizia Frau, bintinoe annos, tortoliesa chi dae su traballu de presentadore  radiofònicu est passada a organizare eventos. Prus che totu Patrizia in sa vida sua diat a bòlere aparitzare cojas. Faghimus una resonada cun issa.

Comente t’est bènnida s’idea de ti dedicare a organizare isposòngios?

Totu est nàschidu dae su disìgiu de fàghere unu traballadu adatu a mie chi mi daret sa possibilidade de pòdere espressare totu sa creatividade mia. Creo de aere semper àpidu unu predisponimentu naturale pro s’organizatzione e sa pianificatzione in gènere. In custa manera, cando custu taballu at cumentzadu a leare fama finas in Itàlia, apo detzisu de fàghere a manera sèria  frecuentende in Milanu unu cursu professionale pro organizare eventos e cojas, in inglesu Wedding and Event.

Ite as imparadu durante custu perìodu milanesu?

Durante is letziones apo imparadu is mètodos organizativos e is notziones subra is decoros. In prus apo atopadu  totu is professionistas de su setore chi girant a inghìriu de custu mundu, comente  is espertos de decoratziones floreales, is fotògrafos, is musitzistas e is istilistas. In Milanu apo tentu finas sa possibilidade de pònnere in pràtica su chi aia imparadu, leende parte a s’organizatzione de un’eventu in su palàtziu istòricu chi aparteniat a Alessandro Manzoni. Un’esperièntzia ùnica a beru!

Ite ambiente as agatadu in Ogiastra pro su traballu cosa tua?

In Sardigna su de organizare is cojas est unu traballu chi benit galu pompiadu cun unu pagu de  sùdditu e discunfiàntzia. Forsis pro ite est galu arraighinada s’idea de sa coja traditzionale, aparitzada dae sa famìllia de is isposos. Ma depo nàrrere chi in is ùrtimos tempos, de ogna manera, is isposas paret chi siant prus cumbintas, massimamente is chi cherent unu isposòriu ùnicu e fatu a mesura issoro. So faghende·mi connòschere a bellu a bellu e is satisfatziones sunt arribende!

Duncas su traballu tuo est creschende?

Emmo. Su còmpitu miu est cussu de fàghere a manera chi chie si cheret cojuare non si leet pensamentu. Is cosas chi tocat a acumprire pro una coja sunt una surra. In prus a tènnere una consulèntzia comente a sa mia bolet nàrrere a fàghere unu isposòriu ispetziale meda. Deo m’impigno in ogna ghetu pro fàghere a manera chi cussa die non s’ismèntighet ma chi originale chi abarret pro semper in sa mente de is isposos.

Comente t’immàginas sa die chi t’as a cojuare?

Sa coja mia devet èssere curada in ogna particulare e isco giai chi m’apa a ispassiare meda a ddu organizare, donende isfogu a totu sa fantasia mia. M’at a assimigiare: at a èssere traditzionale ma a tretos originale. Foras de custu, sa cosa prus de importu pro a mie at a èssere cussu de bìvere in fines cun su cumpàngiu de sa vida mia e festende paris cun is amigos, is parentes e cun totu cussos chi m’istimant

.
Ite cussìgias pro is isposas chi si devent cojuare?

Su consìgiu miu est cussu de chircare de non si fàghere leare dae is pensamentos. Est a non lòmpere ismòrridas e istracas a sa die de sa coja: tocat a si gosare su momentu prus importante de sa vida a su mègius! Pro si nde leare dae subra totu is impignos e is imbestos, su consìgiu miu est….. de mi tzerriare!!!!!

Sa Dea Mama: una de sas divinidades prus antigas de sa Sardigna.

Sa Dea Mama est una de sas friguras prus antigas e ammaghiantes de s’istoria de sa Sardigna. Si trattat de una divinidade feminina chi pro sas populassiones de sos tempos antigos mustraiat sa vida, sa naschida e sa saliosidade. Sos archeologos ant acciappidu medas istatueddas chi la mustrant in paritzos sitos de s’isulas, sinzu chi custa frigura teniat unu rolu importante meda in sa religione e sa cultura de sas comunidades antigas. Custos oggettos antigos sunt de mizza e mizza annos faghet, meda prima de sa tzivilidade nuragica.

Sas istatueddas de sa Dea Mama sunt casi semper pitticcas e fattas de terra cotta o in pedra. In casi tottus sas istatuas su corpus femininu est meda evidentziadu, cun tittas, bentre e costazos evidentziados. Custas formas non fuint unu particulare artisticu simple, ma teniant unu signifficu forte meda. Serbiant difattis a mustrare sa capatzidade de sa femina de dare sa vida. Pro sas populassiones antigas sa femina fuit bida comente una frigura sacra pro itte mustraiat sa naschida, sa creschida e s’andare a daenantis de sa comunidade.

In cussu tempus sa vida de sas pessonas fuit ligada a s’istrinta cun sa nadura. Sas comunidades biviant mescamente de laurantza e pesadura e dippendiant de su tottu dae sa saliosidade de sa terra.Si sos campos produiant pagu o si sos animales non proliffigaint, sa vida de sas biddas fuit in perigulu. Po custu motivu, sa saliosidade fuit cussiderada un’elementu de fundamentu e sa Dea Mama mustraiat propriu custa fortza de sa nadura capatze de ingendrare e nudrire sa vida.

Est probabbile chin sas istatueddas benzerent impittadas in su mentres de ritos religiosos o tzerimonias ligadas a sos mamentos prus importantes de sa vida de sa comunidade, comente sa semenadura, su regortu o sa naschida de sos pitzinnos. Pro mesu de custos ritos sas populassiones dimandaiant affianzu, bundantzia de sos regortos e primorosidade po sas biddas.

Sa Dea Mama fuit duncas bida comente una frigura amparadora chi garantiat s’ecchilibriu e su benessere. Intre sos oggettos prus connoschidos bi est sa Dea Mama de Turriga, un’istatuedda in terracotta de su terzu millenniu A.C. Sa frigura est bistada fatta sezzida cun sas manos supra de su bentre, unu gestu chi mustrat in manera crara su tema de sa maternidade e de s’ingendra de sa vida.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22