Mancant galu tres chidas ma mancari gasi is seuesos sunt giai in avolotu pro sa festa de Su Prugadòriu, sa manifestatzione religiosa e pagana chi cada annu leat in tzentru istòricu de sa bidda unu muntone de bisitadores. Sa ricurrèntzia de sa festa de is ànimas, chi in Seui si narat pròpiu “Su Prugadòriu”, tenet una orìgine antiga meda: durante is tzelebratziones dedicadas a su cultu de is ànimas de su prugadòriu is seuesos tenet s’ocasione de fàghere connòschere a is istràngios totu is traditziones issoro. Pro custu ant a èssere abertos a su pùblicu is mangasìnos antigos in ue s’ant a pòdere tastare totu is produtos de sa coghina traditzionale de Seui. Ispetàculos musicales e manifestatziones culturales ant a acumpangiare is bisitadores pro totu sa durada de sa festa. Sa Cumpangia teatrale de Casteddu “Il Crogiuolo” at a presentare una rapresentatzione cosa sua intitulada “A duru duru” e unu tretu de importu at a èssere lassadu finas a su cunvegnu “Minas e minadores” e peri a unas mustras fotogràficas. In prus at a èssere presentada sa bessida noa de su film de su regista Daniele Atzeni intituladu “Is mortos de Ales”. Sa Comuna de Seui e s’Assòtziu de Promotzione Sotziale Agusliastra ant a torrare a propònnere sa manifestatzione Artes Antigas, chi at a donare a totus is amantiosos sa possibilidade de imparare is tècnicas de traballu antigas de s’artisanadu. Sa banda musicale  G. Rossini de Seui, su cuncordu polifònicu e is sonadores de organitu e de bìsonas ant a donare su ritmu giustu a sa festa chi dae su 31 de su mese de ladàmene a su 1 de onniasantu ant a regalare àrchidu e prestìgiu a sa bidda de Seui, prenende∙dda de mùsica, de nuscos de sa traditzione, de arte e de cultura. Cussigiamus a totus de non mancare a custu eventu de grandu importu pro s’Ogiasta! Bonu ispàssiu!

“Su Nenniri”, s’antigu connottu sardu chi abbisat sa Pasca.

Cun s’arribu de sa Pasca, in biddas meda de sa Sardigna torrat unu de sos connottos prus antigos e ammaghiantes de s’isula:”su Nenniri”. Si tratta de chimizones de ranu o atteros semenes creschidos a s’iscuru, chi affigurant sa torrada a bida e s’isperantzia, ligados a sos ritos de sa Chida Santa. S’ammanitzu incuminzat parizzas dies prima de Pasca, sos semenes benint postos a brotare in bottos pitticcos, a s’ispissu prattos o canisteddos,cuzigados e attesu dae sa lughe. In custa manera creschent fines,craros e delicados, leande unu colore giallu chisinathu tipicu meda.

Sa forma insoro chidrina e s’aera casi de “sufferentzia” crischiant comente iscromba su sacriffitziu e sa morte de Cristus. In su mentres de sa Chida Santa,”is nenniris” che benint leados in cresia e impittados pro adornare sas tumbas, sos artares pro su Giovia Santu. In carchi bidda benint postos cun contivizu particulare impare a frores,qandelas e pannos, creande bistas simples ma prenas de signifficu.Est unu zestu chi aunit fede e connottu populare, chi andat dae ingendra a ingendra.

In comunidades meda, mescamente in sas biddas prus pitticcas, s’ammaniada de sos nenniri est fintzas unu mamentu de cundivisione.A s’ispissu sunt sas feminas e sos bezzos a si nde occupare, impare cun zovanos, chi gai imparant su balore de custos ritos antigos. Custu connottu tenet raighinas attesu meda, mancari ligadas fintzas a ritos de sa laurantza prima de Cristu, chi tzelebraiant su cursu de sa natura e sa torrada a bida pustis de s’jerru.Cun su tempus, custos signifficos si sunt intritzados cun sa religione cristiana, dande vida a una cosa chi oe mustrat impare morte e torrada a bida.

“Su nenniri” non est solu unu elementu de decoradura, ma unu signu fungudu de sa cultura sarda. In d’unu mundu chi cambiat a sa lestra, custos connottos sighint a bivere gratzias a sa memoria de sas comunidades e a su disizu de no perdere sas raighinas insoro.Cun sa Pasca chi est accanta, cussos chimizones divennint gai unu nuntzu simple ma forte:pustis de donzi tempus buggiu, sa vida agatta semper sa manera de torrare a naschere.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22