Chenàbura 10 de làmpadas Mimmo Lerede at chèrfiu festare s’eletzione sua a sa càrrigu de sìndigu de Tortolì cun una festa in sa pratza de s’hotel “S’abba de sa Murta”, unu istàulu antigu  tra Tortolì e Barì trasformadu dae s’architeto Mimmo Pisu in albergu de su sartu.

Gràtzias a s’agiudu de unos amigos espertos in su setore gastronòmicu, est istadu possìbile aparitzare una bella chena, in ue su nuscu de sa petza a arrustu at acumpangiadu sa festa cun prus de chimbechentos invitados. Espertos de coghina, coghineris de professione e finas coghineris improvisados ant cotu e segadu sa petza, mentres is giòvanos camereris ant provididu a nche portare su màndigu a is mesas.

Su sìndigu nou, Mimmo Lerede, invitadu a allegare dae is cumbidados a sa chena, nch’est pigadu a pitzu de un’imperartu e at saludadu is presentes presentende finas is membros de sa giunta sua chi pro chimbe annos ant a acumprire su programma polìticu pro Tortolì e Àrbatax. Su sìndigu at retzidu is complimentos e is augùrios de bonu traballu dae is amigos e finas dae is cuncurrentes polìticos de totu is partidos. A merie ant segadu e donadu sa turta, acumpangiada dae binu bonu in cantidade, mentras in su palcu si sunt esibidos cantantes e ballerinas chi at intratènnidu is òspites finas a note manna.

“Su Nenniri”, s’antigu connottu sardu chi abbisat sa Pasca.

Cun s’arribu de sa Pasca, in biddas meda de sa Sardigna torrat unu de sos connottos prus antigos e ammaghiantes de s’isula:”su Nenniri”. Si tratta de chimizones de ranu o atteros semenes creschidos a s’iscuru, chi affigurant sa torrada a bida e s’isperantzia, ligados a sos ritos de sa Chida Santa. S’ammanitzu incuminzat parizzas dies prima de Pasca, sos semenes benint postos a brotare in bottos pitticcos, a s’ispissu prattos o canisteddos,cuzigados e attesu dae sa lughe. In custa manera creschent fines,craros e delicados, leande unu colore giallu chisinathu tipicu meda.

Sa forma insoro chidrina e s’aera casi de “sufferentzia” crischiant comente iscromba su sacriffitziu e sa morte de Cristus. In su mentres de sa Chida Santa,”is nenniris” che benint leados in cresia e impittados pro adornare sas tumbas, sos artares pro su Giovia Santu. In carchi bidda benint postos cun contivizu particulare impare a frores,qandelas e pannos, creande bistas simples ma prenas de signifficu.Est unu zestu chi aunit fede e connottu populare, chi andat dae ingendra a ingendra.

In comunidades meda, mescamente in sas biddas prus pitticcas, s’ammaniada de sos nenniri est fintzas unu mamentu de cundivisione.A s’ispissu sunt sas feminas e sos bezzos a si nde occupare, impare cun zovanos, chi gai imparant su balore de custos ritos antigos. Custu connottu tenet raighinas attesu meda, mancari ligadas fintzas a ritos de sa laurantza prima de Cristu, chi tzelebraiant su cursu de sa natura e sa torrada a bida pustis de s’jerru.Cun su tempus, custos signifficos si sunt intritzados cun sa religione cristiana, dande vida a una cosa chi oe mustrat impare morte e torrada a bida.

“Su nenniri” non est solu unu elementu de decoradura, ma unu signu fungudu de sa cultura sarda. In d’unu mundu chi cambiat a sa lestra, custos connottos sighint a bivere gratzias a sa memoria de sas comunidades e a su disizu de no perdere sas raighinas insoro.Cun sa Pasca chi est accanta, cussos chimizones divennint gai unu nuntzu simple ma forte:pustis de donzi tempus buggiu, sa vida agatta semper sa manera de torrare a naschere.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22