Chenàbura 10 de làmpadas Mimmo Lerede at chèrfiu festare s’eletzione sua a sa càrrigu de sìndigu de Tortolì cun una festa in sa pratza de s’hotel “S’abba de sa Murta”, unu istàulu antigu  tra Tortolì e Barì trasformadu dae s’architeto Mimmo Pisu in albergu de su sartu.

Gràtzias a s’agiudu de unos amigos espertos in su setore gastronòmicu, est istadu possìbile aparitzare una bella chena, in ue su nuscu de sa petza a arrustu at acumpangiadu sa festa cun prus de chimbechentos invitados. Espertos de coghina, coghineris de professione e finas coghineris improvisados ant cotu e segadu sa petza, mentres is giòvanos camereris ant provididu a nche portare su màndigu a is mesas.

Su sìndigu nou, Mimmo Lerede, invitadu a allegare dae is cumbidados a sa chena, nch’est pigadu a pitzu de un’imperartu e at saludadu is presentes presentende finas is membros de sa giunta sua chi pro chimbe annos ant a acumprire su programma polìticu pro Tortolì e Àrbatax. Su sìndigu at retzidu is complimentos e is augùrios de bonu traballu dae is amigos e finas dae is cuncurrentes polìticos de totu is partidos. A merie ant segadu e donadu sa turta, acumpangiada dae binu bonu in cantidade, mentras in su palcu si sunt esibidos cantantes e ballerinas chi at intratènnidu is òspites finas a note manna.

Sa Dea Mama: una de sas divinidades prus antigas de sa Sardigna.

Sa Dea Mama est una de sas friguras prus antigas e ammaghiantes de s’istoria de sa Sardigna. Si trattat de una divinidade feminina chi pro sas populassiones de sos tempos antigos mustraiat sa vida, sa naschida e sa saliosidade. Sos archeologos ant acciappidu medas istatueddas chi la mustrant in paritzos sitos de s’isulas, sinzu chi custa frigura teniat unu rolu importante meda in sa religione e sa cultura de sas comunidades antigas. Custos oggettos antigos sunt de mizza e mizza annos faghet, meda prima de sa tzivilidade nuragica.

Sas istatueddas de sa Dea Mama sunt casi semper pitticcas e fattas de terra cotta o in pedra. In casi tottus sas istatuas su corpus femininu est meda evidentziadu, cun tittas, bentre e costazos evidentziados. Custas formas non fuint unu particulare artisticu simple, ma teniant unu signifficu forte meda. Serbiant difattis a mustrare sa capatzidade de sa femina de dare sa vida. Pro sas populassiones antigas sa femina fuit bida comente una frigura sacra pro itte mustraiat sa naschida, sa creschida e s’andare a daenantis de sa comunidade.

In cussu tempus sa vida de sas pessonas fuit ligada a s’istrinta cun sa nadura. Sas comunidades biviant mescamente de laurantza e pesadura e dippendiant de su tottu dae sa saliosidade de sa terra.Si sos campos produiant pagu o si sos animales non proliffigaint, sa vida de sas biddas fuit in perigulu. Po custu motivu, sa saliosidade fuit cussiderada un’elementu de fundamentu e sa Dea Mama mustraiat propriu custa fortza de sa nadura capatze de ingendrare e nudrire sa vida.

Est probabbile chin sas istatueddas benzerent impittadas in su mentres de ritos religiosos o tzerimonias ligadas a sos mamentos prus importantes de sa vida de sa comunidade, comente sa semenadura, su regortu o sa naschida de sos pitzinnos. Pro mesu de custos ritos sas populassiones dimandaiant affianzu, bundantzia de sos regortos e primorosidade po sas biddas.

Sa Dea Mama fuit duncas bida comente una frigura amparadora chi garantiat s’ecchilibriu e su benessere. Intre sos oggettos prus connoschidos bi est sa Dea Mama de Turriga, un’istatuedda in terracotta de su terzu millenniu A.C. Sa frigura est bistada fatta sezzida cun sas manos supra de su bentre, unu gestu chi mustrat in manera crara su tema de sa maternidade e de s’ingendra de sa vida.

Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna — IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018, art. 22